ترانه ای برای کشورم ! این آهنگ را خیلی دوست دارم. این کشور مال من است ، این کشور مال توست ، از کالیفرنیا ، تا جزیره ی نیویورک روزی شعری جدید بر این ترانه ی قدیمی خواهیم نوشت. شعری برای همه گان . که در آن هیچ کسی با هیچ نزاد و عقیده و زبان و گرایشی خود را در این کشور پهناور غریبه حس نکند. شعری شاید اینگونه :
این کشور مال من است ، این کشور مال توست از خلیج فارس ، تا جنگل های سبز گیلان از کوههای کردستان ، تا کویر خشک لوت از گردنه های آذربائیجان ، تا دریای عمان از بلوچستان ، تا خاک تف کرده ی خوزستان .تا هیچ کس خود را در این کشور غریبه نداند. تا همه در ساختن آن با هم بکوشند و چاقو های خود را جز از برای قسمت کردن بیرون نیاورند ـــــــــــــــــــــ عاشوراست و مردم ما از این فرصت ، مثل هر فرصت دیگری استفاده می کنند و یکصدا به خیابانها آمده اند . تا بگویند که در مقابل زور سر خم نمی کنند. ای کاش صدایم به این مردم می رسید ، ای کاش میتوانستم به آنها بگویم چقدر دوستشان دارم و چقدر به ایشان افتخار می کنم.
دوستتان دارم آی ، سادگان ِ صبور
|