موسوی ، کروبی ، خاتمی ، هاشمی ... اینها یک چشم هایی هستند که در جماعت کورها قادر با پادشاهی هستند.
اگر بساط جماعت کورها جمع شود ، تاج پادشاهی اینها هم از سرشان می افتد.  دیگر نه ادعای مدرنیته میتوانند داشته باشند و نه ادعای رادیکال بودن.  خود هم میدانند.

این است که هر بار مردم را جلو می اندازند تا قدرتی به دسته ی کورها بنمایند ، و بعد وقتی می بینند مردم لرزه بر اندام این بساط انداختند ، عقب می کشند تا بساط خودشان برچیده نشود.

اینها دیکتاتورهای کوچکی هستند که بر علیه دیکتاتور های کوچک دیگر پارس می کنند تا جایی زیر عبای دیکتاتور بزرگ پیدا کنند و بتوانند فربه تر شوند.

اینها پشت مردمی که بساط جماعت کورها را تهدید میکنند نمی ایستند ، هرگز نمی ایستند. آنوقت دیگر جایی برای خودشان هم وجود ندارد .
راستی اگر مردم خامنه ای را به زیر بکشند ، اگر ولی فیقه ای نخواهند ، چرا دیگر بیایند و رای هایشان را به پای موسوی و خاتمی بریزند ؟ مگر آدم حسابی در آن مملکت قحط است ؟

رضایی خوب این را میداند.  تعداد رای اش با شمردن بیشتر آرا حتی کم هم شد ، ولی به روی خود نیاورد و  با اولین تشر رهبرش شکست را پذیرفت.
کروبی خوب این را میداند ، تحقیر شد ، با این همه اهن و تلپ به میدان آمد که من یکی از اولین انقلابیون بودم و همراه امام بودم و رایی که به او تعلق گرفت از اهل بیتش هم تجاوز نکرد. اما او خوب میداند که بدون رهبر این جامعه نیازی به او هم ندارد. به همین دلیل با چخه ی  رهبرش دیگر صدایش در نیامد.
و موسوی ، قرار گذاشت که مصاحبه مطبوعاتی میکند. نکرد. قرار گذاشت که نماز میخواند ـ نمیدانم خواند یا نه ـ و راهپیمایی میکند. نکرد. قرار گذاشت به جلوی وزارت کشور میرود و نرفت. و به جای شرکت در تظاهرات و ایستادن پشت مردمی که به طلب رای هایشان بیرون آمده اند ، فقط در خانه نشسته است و بیانیه میدهد و عر و گوز میکند.

خاتمی سعی در آرام کردن مردم دارد ، تا عبای رهبرش را باد نبرد و او زیر سایه اش بتواند خود را پست مدرن و دمکرات جا بزند.

و هاشمی ، هاشمی کجاست ؟  

اینها خوب میدانند که چون پرده بیافتد ، هیچ کدامشان برقرار نخواهند ماند. ایران اگر با قوانین قرون وسطایی اینها کنترل نشود ، نیازی به این تفاله ها نخواهد داشت.  از این است که پشت مردم را همیشه وقتی که مردم بیش از هر وقت دیگری به آن نیازمند بوده اند خالی میگذارند.

بیچاره مردم...