تصمیم گیری در مورد قانون استراق سمع همگانی در سوئد یا FRA-Lagen مدتی است که از طرف دولت سوئد پیشنهاداتی در مورد تغییر قوانین در رابطه با استراق سمع به مجلس شده است. این قانون که در همین هفته در پارلمان مورد بحث قرار میگیرد بر مبنی حق استراق سمع بر اساس سیگنال های شناخته شده بدون اتخاذ اجازه مخصوص از پلیس است.
به این ترتیب پلیس سوئد و پلیس مخفی سوئد عملا حق استراق سمع در تمام راههای ارتباط ـ تلفن ، اینترنت ، اس ام اس ـ در سوئد را برای تمامی ساکنین و شهروندان سوئد می یابند. این قانون با مخالفت بسیاری از فعالان اجتماعی ، وبلاگ نویسان و بخصوص جوانان در سوئد روبرو شده است. موافقان این قانون معتقدند که این حق برای پلیس تنها در موردی که امنیت کشور ( بخوان منافع دولت) در خطر است استفاده خواهد شد. مثلا در رابطه با تروریسم و دیگر خطرهایی که دنیا را تهدید می کند.
داشتم فکر میکردم ، مگر دولت ایران که این کار را سالهاست ـ چه در زمان شاه ( البته اون موقع اینترنت نبود وگرنه کارشان خیلی ساده تر بود ، یه چیزی مثل الان ) و چه در زمان جمهوری اسلامی انجام میدهد ، برای منافع دولت نیست ؟ که البته منافع دولت در اینجا هم امنیت کشور خوانده می شود.
خوب اگر این قانون تصویب شود ، پس فرق ایران که در تمام دنیا به دیکتاتوری مشهور است با سوئد که در تمام دنیا به دمکراسی مشهور است چه خواهد بود ؟ حقوق شهروندی و حق انسان به داشتن زندگی خصوصی کجا میرود ؟
چرا امکان کنترل میل باکس من و تلفن من و گشت و گذارهایم در اینترنت باید قانونی شود ؟ چرا باید دولت بتواند شهروند خود را کنترل کند ؟
چرا باید در سال 2007 نیاز به وجود برادر بزرگ در دنیای دمکراتیک از طرف حاکمان مطرح شود ؟ چرا اصلا چنین پیشنهادی مطرح میشود ؟ پس حق انسانی انسانِ کوچک ، انسان مستقل ، شهروند این دنیا ، برای داشتن اتاقی از آن خود چه می شود ؟
من فکر نمیکنم چنین قانونی به تصویب برسد ، الان نه ، در سوئد ِ امروز نه .
ولی همین که چنین قانونی پیشنهاد میشود ، مرا می ترساند.
آه ارول ، ارول . دنیایی که تو پیش بینی کردی چندان دور نیست . مایکل کازارنویچ ، یک شهروند سوئدی ، به عنوان اعتراض به این قانون در خانه ی خود دوربین گذاشته است و در مقابل چشمان مردم زندگی میکند.
شهامت و شیوه ی او در اعتراض درس بزرگی است. وب سایت مایکل کارزانویچ
|
