زنانه‌ها

 سیمون دو بوآر و مارکی دو ساد

 

با  نوشته ها و ترجمه های امین قضایی قبلا آشنا شده ایم. این بار کتابی از ترجمه های او به صورت رایگان روی نت قرار داده شده است.

ـ کتاب " آیا باید ساد را بسوزانیم ؟ " نوشته ی سیمون دوبوآر ، به بحث در باره شخصیت و آثار مارکی دو ساد از نگاه اگزیستانسیالیستی سیمون دوبوآر میپردازد و سعی میکند شخصیت وجودی ساد را بررسی کند که چگونه از خود فردیتی در مقابل جامعه می سازد. جنایت ، هرزگی ، عیاشی از مشخصات زندگی و آثار مارکی دو ساد است که سیمون دو بوآر به جای بررسی روان کاوانه سعی میکند آنرا نوعی مبارزه فردی دوساد قلمداد کند ـ ( بخشی از توضیح سایت مایند موتور در مورد کتاب ).

کتاب را از این آدرس پیاده کنید.  

 

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
 

انسان زدایی کاریست که همیشه در حکومت های توتالیتر انجام میشود. باور به اینکه کسی که مثل تو نیست ، موجود ی پست تر است و لایق آنچه بر او میرود.

در وبلاگ پویا لینکهایی از آنسوی جنایت آشویتس دیدم . تصویر هایی از جنایت گران ، که در فضایی که از بوی گوشت سوخته پر است ، به زندگی عادی خود ادامه میدهند. کسانی که حتی اگر مستقیم دست در خون نداشته باشند ، با " روی به سوی دیگر گرداندن " و " به من چه گفتن " جنایت را تایید میکردند.

عکسها را همه ی ما میتوانیم ببینیم. حتی منی که مدتی است دل نازک شده ام و از این دل نازکی ام حالم به هم میخورد . عکسها هیچ صحنه ی زشتی در میان ندارد. انسانهایی را در حال پیک نیک و با لبخند به لب نمایش میدهد. آلبوم عکس شخصی یکی از نازیستها که از زندگی روزمره ی خود در کنار جنایتکده ی آشویتز سند تهیه کرده است. مرگ انسانها ، وقتی که باور به انسان بودنشان نداری ، تاثیری بر روزمرگی های تو ندارد.

 

در همین مورد ، ویدئویی به دستم رسید که بر روی یو توب گذاشته شده است. این ویدئو  را هم میتوانید ببینید. صحنه ی وحشتناکی همراه ندارد. کل ماجراست که وحشتناک است. همان پروسه ی انسان زدایی از غیر خودی ها. کودکی که fucking ugly kid نام داده میشود و کودکانی که برای یک بطری آب خوردنی ، به دنبال اتوموبیل دوانده میشوند. سربازانی که ناتوانی یک ملت در درک زبانی که با آن بزرگ نشده اند را به تمسخر میگیرند و از ملتی برای تفریح خود دلقک میسازند. و توله سگی که به هوا پرتاب میشود ، چرا که او هم یک سگ آمریکایی نیست.

این ویدئو را ببینید. شاید درکی از جنون در جنگ به دست دهد. صحنه ها دردناک هستند ، ولی دهشتناک نیستند. صحنه های کلاسیک  جنایات ارتش آمریکا در عراق به این شکل فیلمبرداری نمیشود.  اما تحقیر و فرودست شمردن یک قوم ، یک ملت ، و پذیراندن این باور به ایشان که فرومایگی در خود ایشان ریشه دارد ، جنایت  کمی نیست . نسلی فرودست در عراق در حال پرورش  است. این خود بزرگترین جنایت است.