شنیدم :
در صمیمیت نیازی به فکر کردن قبل از حرف زدن نیست.در روابط صمیمانه آدم تکلیفش با یک نفر مشخص است ، و هر چی احساس میکند و فکر میکند میتواند صمیمانه و صادقانه بیان کند .
رابطه ای که توانستی در آن بدون فکر کردن به عواقب ، فکر و اندیشه ات را بیان کنی ، رابطه ی صمیمانه ای است. وقتی که بتوانی بنشینی و بدون دغدغه ی از خدشه دار شدن رابطه آنچه در دلت است بیان کنی و آنچه به آن فکر میکنی . با خودم گفتم :
آیا چنین رابطه ای دارم ؟ آیا در میان اطرافیانم ، دوستانم ، کسانی که دوستشان دارم ، کسانی هستند که چنین رابطه ای با ایشان داشته باشم ؟ و شروع کردم به فکر کردن... تا چند ماه پیش جوابم به این سوال مثبت بود. لازم نمیدیدم فکر کنم ، لازم نمیدیدم وقتی برای جستجو بگذارم ، بی تردید به خودم میگفتم : آری .
امروز ...شناختم از دنیای پیرامونم بهتر از آن است که بتوانم اینطور خودم را گول بزنم.
و این خوب است.
|
