زنانه‌ها

با دختری داشتم صحبت میکردم ، از یکی از متونی که مجبور بود برای درسش بخواند شاکی بود. به گفته خودش متنی بود از مقایسه ی جرائم در کشورهای مختلف بدون درنظر گرفتن شرایط کشورها و حتی بدون هیچ نتیجه گیری ( که البته این که نتیجه گیری ندارد ، وقتی که مقایسه بدون در نظر گرفتن شرایط خاص کشورهای مختلف است ، چندان هم منفی نیست ) خلاصه دختره کلی غر زد که اصلا خواندنش وقت تلف کردن است و ... در انتها گفت : میدونی ماما ، خیلی از  نوشته ها ارزش کاغذی را که سیاه میکنند ندارند.

وقتی از او جدا شدم به فکر فرو رفتم . به یاد نوشته های  مختلفی که در اینترنت میخوانم افتادم. به یاد میل هایی که از چپ و راست به دستت میرسد و مقاله ای را به اطلاعت میرسانند. این نوشته ها حتی کاغذی را سیاه نکرده اند. ولی ارزش فضای مختصر مجازی را که اشغال کرده اند ندارند. ارزش وقتی که از تو صرف میشود را ندارند.

راستی آیا همه ما ، هر کداممان که دقایقی را برای اشغال یک فضای اینترنتی صرف میکنیم آیا به این فکر میکنیم که این نوشته ها ارزش این فضایی را که به خود اختصاص داده اند داشته باشند ؟

بسیاری از ما پرادکتیو ( تولید کننده )بودن را به کریاتیو ( خلاق ) بودن ترجیح میدهیم . خودم هم احتمالا به دفعات  از این قافله جدا نمانده ام.

ـــــــــــــــــــــ

فردا یازده سپتامبر است. ، 9/11 ، در گوشه و کنار دنیا ، سازمانهای آزادیخواه بر علیه جنگ و برای صلح اکسیون هایی ترتیب داده اند. 
در استکهلم این اکسیون از طرف گروه " علیه جنگ " در میدان سرگل در ساعت 18 انجام میشود.
شاید بی فایده به نظر بیاید  ( همان پسی میسم لعنتی که من به آن دجار هستم ) ولی باز میروم و داد میزنم. نه به آن امید که دنیا را تغییر بدهم. شاید تنها به این امید که دنیا مرا تغییر ندهد.