زنانه‌ها

دلقک های بدون مرز

تیتری که نوشتم برای مزاح یا گوشه زدن به چیزی نیست . چنین جنبشی واقعا وجود دارد.
دلقک های بدون مرز ، حنبشی است از کمدین های انسان دوستی که اکثرا با مخارج شخصی ، به  کشورهایی میروند که انسانها در آن خنده را فراموش کرده اند و شادی و نشاط به مردم هدیه میکنند.

امروز یک شنبه است و من در خانه هستم تا خانه را یک رفت و روب حسابی کنم تا برای پذیرایی از دوستانی که در هفته ی آینده ی به نزدم می آیند آماده شود. و به جای رفت و روب آمده ام و نشسته ام پای کامپیوتر و ویئدئوهایی را مدتی پیش خودم روی یو توب گذاشته بودم نگاه کردم.

سیرک آلفونس سال گذشته در پارک تاتر ، بیش از یک ساعت شادی و خنده را به بیش از 4000 نفر حاضران در آمفی تاتر روباز ویتابری پارکن هدیه کرد.

سیرک آلفونس یکی از اعضای جنبش دلقک های بدون مرز است. انسانهای خوش ذوق و آزاده ای که هر جا که میروند شادی و خنده به ارمغان میبرند. با جستجو در گوگل از سفر های ایشان به فلسطین و بسیاری از کشورهای آفریقایی و برنامه های رایگان برای کودکان این کشورها خبر دار شدم. 
در برنامه ای که در ویتاربریپارکن استکهلم داشتند ، یکی از دوستان چند صحنه ی ویدئویی ضبط کرد که من روی یوتوب گذاشتم و میتوانید در این آدرس ها آنها را ببینید.

میدانم که خیلی ها فکر میکنند خوب که چی ؟ انسانها به بهداشت ، به دکتر و دارو ، به دفاع از حقوق و به آزادی بیان  و اینجور چیزها احتیاج دارند. ما به پزشکان بدون مرز و وکلای بدون مرز و روزنامه نگاران بدون مرز نیاز داریم . دلقک بدون مرز دیگر چه دردی را از مردم محروم دوا میکند ؟

اما به این مسئله فکر کنید.که محرومیت از لبخند و شادی ، یکی از بزرگترین محرومیت های دنیاست و انسانهایی هستند که با آنچه در اختیار دارند ، هنرشان در خنداندن ، این محرومیت ها را کمرنگتر میکنند.    

راستی شما فکر نمیکنید دلقک های بدون مرز جنبش فوق العاده موثری است ؟ چه چیزی بیشتر از ساعتی خنده و شادی به آنان که آن را مدتهاست از خاطر برده اند میتواند ارزش داشته باشد ؟

شاید باورتان نشود که در آهنگ جامپ ، تمام آمفی تاتر روباز پارک کوه سفید ( ویتابری پارکن) به بالا و پایین میپرید. ( فکر میکنم کلیپ لینک دوم باشد )

لینک 1 / لینک  2/لینک 3 /لینک 4

راستی الان که این ها را نوشتم ، داشتم فکر میکردم که فرهنگ ما جدا چقدر با بعضی کلمات و با بعضی مشاغل مشکل دارد. تا آنجا که دلقک برای ما جوری ناسزا و فحش تلقی میشود . انسانی توان و استعداد و اندیشه ی خود را در راه ایجاد شادی به کار میبندد و ما او را حقیر میدانیم ؟ این فرهنگ مسئله دارد.