زنانه‌ها

سایت استکهلمیان کار جالبی کرده است. مراجعه به نمایندگان ایرانی در پارلمان و لیست کردن عملکرد سه ماهه  ایشان.

مریم یزدانفر دختر جوانی از نسل دوم مهاجران ایرانی است که تعداد طرح هایی که به مجلس داده است و موضوعات آنها بسیار قابل توجه است. مریم نماینده ی حزب سوسیال دمکرات است.

نگاهی به کارنامه ی آقای رضا خلیلی بیاندازید . تعداد طرح صفر تعداد سوال صفر تعداد نطق های پارلمانی صفر ( این را البته میتوانستم حدس بزنم. سوئدی آقا رضا ایفتیضاحه :)

آقا رضا نماینده ی حزب محافظه کار ـ مدرات ـ است و مشغول تجارت بازرگانی با ایران و تماس مستقیم با اتاق بازرگانی ایران است که در زمان انتخابات سر و صدایی بر پا کرد.

نمایندگان مجلس حقوق بالایی دارند و از امتیازات ویژه ای برخوردارند. با توجه به این حقوق بالا و امتیازات ویژه میتوان حدس زد که آقا رضا ـ این بچه مظلوم ـ که تاثیر چندانی ـ هیچ تاثیری ـ  در حوضه سیاسی در قبل از نمایندگی اش را نداشت ، اکنون و بعد از نماینده شدن نیز همچنان به خوردن نان و ماست خود ، البته احتمالا در کاسه های شیک تر ، ادامه میدهد.
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

میدانم که دوستانم ـ و تعدادی از آنها که جزو دوستانم نیستند هم ـ به نوشته های من در مورد حکک اعتراض دارند ، و دائم به من میگویند که  باید وقت خودم را بابت مسائل مهمتری بگذارم . این قسمت اما با بقیه فرق دارد.

راستش من همیشه نسبت به این که این حزبی ها همیشه مسائل را تکرار و باز تکرار میکنند مشکل داشتم. طرف هر وقت میخواهد از جمهوری اسلامی صحبت کند ، از اعدام و فحشا و گرانی و ناخن کشیدن و ... چنان صحبت میکند که انگار همه از این مسئله بیخبرند الا حضرتش . این تکرار ها و باز تکرار ها حوصله ام را همیشه سر آورده است و به خود میگویم آخر چرا اینها شعور مخاطبانشان را اینقدر دست پایین میگیرند ، نکند به خود قیاث میکنند ؟

گوش کردن به سخنرانی کورش مدرسی در جلسه خودی مرا مجاب کرد که این دوستان اصولا در ارزیابی شعور مخاطب مشکل دارند.
نزدیک به 5 ساعت سخنرانی کورش مدرسی را در جلسات خودشان به توصیه یکی از دوستانم گوش کردم. از این 5 ساعت ، 4.5 ساعتش را زیادی و تکراری و باز تکرار میدانم. یک جمله میگوید و هزار جور آن را تکرار میکند . یعنی آقای مدرسی اعضای حزبش را اینقدر خنگ میداند که فکر میکند با یک جمله مسئله تفهیم نمیشود و باید هزار بار و به هزار نوع آن را توضیح دهد تا مطلب توی مخ پوکشان برود ؟ آخر این چه سخنرانی است ؟ این که درد دل است ...

توجه کنید که با مطلب مشکلی ندارم . مطلب نقد چپ است. و نقد خودشان. که عموما نقد های خودم هم هست و انتقاداتی که من به سازمانهای چپ و حزب ایشان داشته و دارم. ولی اینهمه گزافه گویی برای چه ؟ در آن جلسه یعنی واقعا هیچ کس دیگری نمیخواست حرف بزند ؟ 5 ساعت سخنرانی برای گفتن مطلبی که در عرض نیم ساعت تماما گفته و حتی بررسی میشد ؟

علم رتوریک به ما می آموزد که سخن را کوتاه کنیم و اصل مطلب را در مدت بسیار کوتاهی ، گاه سه یا 5 دقیقه ، مطرح کنیم. علم رتوریک در پارلمان ها و محافل رسمی که وقت سخنرانی بیش از 5 دقیقه به هر شخصی داده نمیشد بسیار مفید است. چرا سیاستمند های ایرانی از علوم جهانی بیخبرند و روده درازی را جانشین کم گویی و گزیده گویی میکنند ؟

همانطور که گفتم با اصل گفته های آقای مدرسی ـ اکثریت آن لا اقل ـ  مشکلی ندارم. به نظرم برخورد ایشان با خود ، صادقانه و لازم است. آنچه برای من زیر سوال است درک ایشان و هم حزبی هایشان از شعور مخاطبان و شعور اجتماعی است.

برای شنیدن سخنرانی کورش مدرسی ، رهبر شاخه ی جدا شده حکک ـ حکمتیست ، به سایت خود ایشان مراجعه کنید و در صفحه پایین بروید تا به قسمت نوار سمینار کورش مدرسی در انجمن مارکس ـ حکمت برسید. 5 قسمت است هر قسمت نزدیک به یک ساعت ، خدا به شما صبر بدهد ...

تصحیح : سخنرانی آقای مدرسی 5 ساعت نیست و دو ساعت و 40 دقیقه است که من همچنان فکر میکنم در نیم ساعت تمام این موضوعات میتوانست به خوبی مطرح شود.

تصحیح دوم : جلسه ای که در آن سخنرانی انجام شد به طوری که اطلاع پیدا کردم جلسه ی درونی نبود. بنابراین احتمال این هست که جز حزبی ها اشخاص دیگر هم در این جلسه حضور پیدا کرده باشند. البته من قبلا هم از این جلسات و حتی تظاهرات های حزبی ها را دیده ام که جز خودی هایشان تنها یکی دو نفر غیر را توانسته بودند جذب کنند. اما به هر حال..این جلسه عمومی بوده است.