زنانه‌ها

بر همه ایرانیان عزیز واضح و مبرهن است که بنده هیچ علاقه ای به فوتبال ندارم . این از این.
ولی اما... یه اتفاقایی تو فوتبال می افته که صدای من رو هم در میاره .

این که زیدان کار غلطی کرد ، مسئله ی واضحی است. من ابدا قصد قضاوت در مورد کار او را ندارم. در یک جامعه مدنی کاری خلاف انجام داد و به مجازاتش هم رسید.
اما تشویق هایی که از اینطرف و آنطرف میشنوم برایم بسیار شگفت انگیز است.
راستش اینکه من اصلا متوجه شدم کسی به نام زیدان وجود دارد و با کله رفته تو سینه یک بازیکن دیگه که اسمش سخت است و من حالش را ندارم از جایی کپی و پست کنم ، به خاطر کامنتی بود که از یکی از دوستان خوبم که اسمش را نمی آورم تا خجالت نکشه  ، آف لاین گرفتم . آف لاین این بود :

:توی یکی از سایتها خوندم که از روی لبخونی حدس می زنن که ماتراتزی باید چیزی درباره مسلمان بودن زیدان گفته باشه و یکی از کلماتی که خیلی روش بحث چیزی شبیه «بن لادن» بوده که می گن ماتراتزی گفته . اگر این جوری باشه که درود بر زیدان.

چند تا از وبلاگها را هم خواندم . همین جشن برپا بود. لینک نمیدهم ، قصدم خجالت دادن بر و بچه ها و در موضع دفاعی قرار دادن آنها نیست.

من نمیدانستم زیدان اصلا کی هست. رفتم و سرچ کردم و به این ویدئو رسیدم .( احتمالا اکثریت شما بهتر از من میدانید راجع به چی صحبت میکنم ) یک ورزشکار با کله میزاره تو سینه یک ورزشکار دیگه. بنازم روحیه ورزشکاری ...

و بعد نوشته های فراوان ، که ماتزاتزی  زیدان را تروریست خوانده بود و ...

مهم این نیست که ماتزاتی چه گفته و چه کرده ، عکس العملی که زیدان نشان میدهد قابل قبول نیست. مسئله به همین سادگی است.

راستی تولرانس چیست ؟ اینهمه از تولرانس و رواداری حرف میزنیم ، پس آن را برای چه میخواهیم ؟ گذاشتیمش برای شب عید ؟
یکی به یکی فحش داده ، و آن یکی متوسل به خشونت شده . رفقای ما هم برایش هورا میکشند .
دقت کنیم...یکی به یکی حرف بدی زده ، حرف زده ، نه اسلحه کشیده ، نه چاقو کشیده ، نه مشت و لگد زده . اگر اطلاعات درست باشد ، این به معنی خشونت کلامی است . یعنی در قبالش میشد فقط حرفی زد. حالا طرف در قبالش  مرتکب خشونت فیزیکی شده است ، در شرایطی که داشته و استرس و فشار عصبی و همه ی اینها ، و مجازات هم شده است. اما نقش ما در این میانه چیست ؟  اگر ما اعمال خشونت در قبال حرف ، حرف ساده ، فحش و دری وری را به این سادگی میتوانیم بپذیریم ، و برایش هورا هم میکشیم ،  به راستی کجا ایستاده ایم. اگر خشونت را در اینجا که هیچگونه خشونت فیزیکی ای انجام نشده بود میپذیریم ، پس مرزهای رد خشونت برای ما در کجا قرار دارند ؟ کمی فکر کنیم . به راستی تا چه حد مایل به خشونت زدایی از جامعه بشری هستیم ؟