روزنامه نگاری دیگر به قتل رسید :

عکس از روزنامه ی سونسکا داگ بلاد
"مرگ در همه جا میتواند به سراغت بیاید ، اما میشود نود درصد از ریسک مردن را معمولا از بین برد "
جمله ی بالا را رفقای مارتین آدلر ، روزنامه نگار ، عکاس و مردم شناس سوئدی بارها از او شنیده بودند. مارتین ، در روز جمعه ، در میدانی در موگادیس ، پایتخت سومالی در حالی که از تظاهراتی صلح طلبانه گزارش تهیه میکرد ، به قتل رسید. او یکی از روزنامه نگاران موفق سوئدی بود که تمرکز خود را بر دنیای خارج از سوئد و کشورهای جهان سوم و مسائل آنها گزارده بود. و بارها به خاطر گزارشات مصور خود از درگیری های شدید و شجاعت و حضورش در صحنه جایزه های بین المللی دریافت کرد. او یکی از معدود روزنامه نگاران سوئدی بود که دیدی رادیکال و باز نسبت به مسائل جهان سوم داشت و در گزارشاتش دیدگاه های مردمی منطقه را منعکس میکرد. میگفت : مهم این است که از مسائل منطقه باخبر باشی ، چمدانی آماده داشته باشی و حرکت کنی. مارتین همسر و دو دختر داشت.و در زمان مرگ تنها 47 سال داشت.
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
این آهنگ را که آقای علیرضا عصار خوانده است گوش کردم. بابا یک کوکا کولا هم واسه خودمون واز کنیم. یه جا میگه : مردی که حریفم شد در کار نمیبینم . اگه بد جنس بودم ( که البته و صد البته نیستم ) بهش میگفتم : خوب ، حالا دیدی ؟ میگه : ملت ما ملت بخشایش است و از این حرفها واله اگه فارسی نمیخوند فکر میکردم راجع به ملت دیگری حرف میزند. و راجع به تیم فوتبال دیگری حرف میزند. آخه خیالبافی هم حدی داره دیگه. یه خورده هم از امکانات و قوای خودمان حرکت کنیم و در خواب پنبه دانه ها را لف لف نخوریم بد نیست. آقای عصار و شاعر گرانقدر ( که اسمش در ویدئو چندان مشخص نیست ) یه درصدی هم برای شکست میگذاشتید و واقع گرایانه به بازی ها نگاه میکردید ، آنوقت دیگر اینطور باسن مبارک از خوردن به زمین به درد نمی آمد. من از باخت های تیم ایران خوشجال نیستم و با دمبم گردو نمیشکنم. اما این را میدانم که تیم ایران چطور دارد بازی میکند. بنده خدا ها هر کدامشان سه جا کار میکنند که بتوانند خانه و زندگی را بچرخانند ، در نهایت یه مغازه ای چیزی تهیه کرده اند. وقتی به سفرهای خارج از کشور میروند دو ساعت باید سین جین پس بدهند و در کشورهای دیگر ، نگهبانان ج.ا مثل سگ دنبالشان راه می افتند تا پایشان را از گلیم رنگ و رو رفته ی جمهوری اسلامی درازتر نکنند. بعد هم که برگشتند ایران به جای هورا ها و تشویق ، باید دو ساعتی در مهرآباد سین جین پس بدهند که چرا با فلانی دست دادند و چرا به فلانی نگاه کردند... خلاصه این شده ورزشکار کشور ما ، یعنی ورزشکاری با اعمال شاقه ، بعد انتظار دارند که طلا درو کند ؟.. و شاعر گرانقدر میگوید : مردی که حریف من باشد نمیبنم ... میبخشید اگر بپرسم : زرشک کیلو چند است؟
پس نوشت: میلاد عزیز تصحیحی در نوشته ی من کرد که فوتبالیست ها حقوق و در آمد بالایی در تیم ملی دارند. از این بابت خوشحالم. اما کنترل ایشان باز سر جایش باقی میماند .
|