زنانه‌ها

صجبتی که با همکلاسم داشتم مرا به فکر انداخت.
او در پست کار میکند. پست در سوئد به شدت تحلیل یافته است. از او پرسیدم کار چطور است.
پرسیدم که امروز مگر کسی برای کسی نامه هم مینویسد ؟
گفت نامه های خطی به شدت کم است. بیشتر نامه های اداری است که رد و بدل میشود. نامه به معنای سابق آن وجود ندارد. البته امروز مردم بیشتر از گذشته مینویسند. اما میل کاملا جای نامه را گرفته است. تقریبا فقط نسل بالای 50 است که از نامه استفاده میکند.

این حرفها مرا به فکر فرو برد. راستی تاریخ چه میشود ؟ نامه ها قسمتی از تاریخ ماست. امروز خواندن نامه های فروغ یا نامه های دیگر نویسندگان مورد علاقه ما ، به ما این امکان را میدهد که این انسانها را بهتر و بیشتر بشناسیم. در نامه های خصوصی ، چهره ی غیر عمومی انسانها مشخص تر میشود .
این نامه ها نقش بسیار مهمی در ادبیات و مسائل اجتماعی ایفا کرده اند.
تمام این تاریخ از بین خواهد رفت. به اینها فکر کرده ایم ؟ این تاریخ را چگونه حفظ خواهیم کرد ؟