زنانه‌ها

ماجرای کاریکاتورهای محمد را همه دیگر میدانیم. مسئله ی آزادی بیان و آزادی قلم به نظر من هیچ حد و مرزی نمیشناسد. اگر چیزی که نوشته میشود و یا بیان میشود با قوانین احتماعی موافقت نداشته باشد باید مسئله به دادگاه رجوع داده شود و مورد بررسی قرار بگیرد و خاطی مجازات شود. هیچ استثناعی هم ندارد. مسلمان یا مسیحی یا آتئیست و لائیک هیچ برتری نسبت به یکدیگر ندارند که از حقوق بیشتر یا کمتری بهره دار شوند. مسلمانان افراطی با ایجاد رعب و وحشت خواستار دریافت این امتیازات از کشورهای دمکراتیک هستند که باید با این برخورد مقابله شود. واکنش روزنامه ی فرانسوی که این کاریکاتورها را چاپ کرد ، یعنی اخراج سردبیر ، نیز ناشی از همین برخوردهاست .
با قتل تئو وانگوگ جو خوف باری در اروپا به وجود آمد. ترس از افراطیون اسلامی که بی هیچ منطقی میکشند و سر میبرند و در ساده ترین شکلش بایکوت میکنند. باید با این جو ، بخصوص از طرف دین باوران مدرن مقابله شود. دادن هر گونه امتیازی به کسانی که مایل هستند به دریافت امتیاز  با زور و ایجاد جو وحشت هستند باید مورد تجدید نظر قرار گیرد.
کاریکاتورهای محمد شاید اصلا کاریکاتورهای جالبی نباشد،( از نظر هنری و طنز )  اما این نقاشی ها باید حق انتشار داشته باشند. همانطور که کاریکاتور های مسیح و موسی و پاپ و ... همانطور که کاریکاتور های مارکس و انگلس یا رهبران احزاب و ادیان و مسلک ها . ما باید با مقدسات و تابو ها مقابله کنیم. هیچ چیزی مقدس تر از آزادی بی قید و شرط انسان نیست.

این ویدئو در رابطه با مسیح است. به نظر من با مقدسات ، با مقدس سازی باید مبارزه شود. یک راه آزادی انسان مبارزه با مقدسات است.