December 24, 2005

خوب آقای رئیس جمهور سابق بلاگر شد.

شوقی در وبلاگستان به وجود آمده انگار ملت امیدوارند که بلاگیدنش از ریاست جمهوری اش بهتر باشد. من  چشمم آب نمیخوره. راستش فکر میکنم باهوش تر از آن باشد که خودش را درگیر ارتباط مستقیم با مردم کند.
دقیقا نمیدانم چه انتظاری از ایشان داریم و چرا  اینقدر اهل بلاگستان از بلاگیدن او ذوق کرده اند . مثلا انتظار داریم چه بنویسد ؟
او در وبلاگش در اولین پستش نوشته است : بياييد اميدوار باشيم و با همبستگي و بيداري راه سربلندي را با يكديگر طي كنيم.
به چی امیدوار باشیم ؟ کدام  راه سربلندی را با یکدیگر طی کنیم ؟ چگونه ؟ آدرس این راه سربلندی کجاست و چطور شد که در 8 سال خودش نتوانستیم آن را طی کنیم ؟
شعار لازم داریم ؟ یا به شعارچی نیازمندیم ؟
آقای رئیس جمهور سابق انشایش خوب است و احتمالا املایش هم به افتضاحی من نیست. اما اینها نمیتواند وبلاگ او را خواندنی کند. رئیس جمهوری سابق ایران کبریتی بی خطر است. فانوسی  است که اگر خاموش است دقیقا به خاطر بی نفتی است.

ـــــــــــــــــ
از حرکت اعضای سندیکای اتوبوس رانی پشتیبانی کنیم

[ 9:42 | مهشيـد | 12 ديدگاه ]


Powered by MT3.35