زنانه‌ها

Crash

نام فیلم : Crash
کارگردان : Paul Haggis
هنرپیشه : خیلی

سایت فیلم

crash  به طرز وحشتناکی حقیقت خوی انسانی را مینماید. انسانهایی که هیچ رابطه ای با یکدیگر ندارند. و مایل به گرفتن رابطه نیستند ، مگر آنکه با هم تصادمی داشته باشند.
در کراش سیاه و سفید وجود ندارد . هیچ هنرپیشه ای خوب و یا بد نیست. انسانها بنا به موقعیتی که در آن قرار گرفته اند واکنشهای متفاوت نشان میدهند. جوانان سیاه پوستی که در قسمت سفید نشین لس آنجلس راه میروند ، شاکی اند  از اینکه چرا همه به آنها به چشم دزد و تبهکار نگاه میکنند و در عین حال  به روی زوجی اسلحه میکشند و ماشین ایشان را میدزدند. مرد پلیسی که اتوموبیل زوج سیاهپوستی را متوقف میکند ، به آزار جنسی زن مبادرت میکند ، و تنها در عرض چند ساعت پس از آن ، همان زن را از ماشین در حال انفجار بیرون میکشد. پلیس جوان همراهش به دلیل راسیسمی که در مرد پلیس میبیند ، خواستار عوض شدن پارتنر میکند ، و بعد خود جوان سیاه پوست بیگناهی را بر اثر ترس خود میکشد. مرد مکزیکی که ترس دختر پنج ساله اش از مجروح شدن را با دادن سپری نامرئی به او تسکین میبخشد . آروگانس زن مرفه و پر ادعا که هر کس از نژاد دیگر را به چشم اعضای دسته های تبهکار نگاه میکرد ، و تصادمش ، وقتی که  با پرت شدن  از پله ها و حس درماندگی اش ، چشمانش به سوی مهربانی های پیرامونش باز میشود .  کم خوابی های مرد پلیس که  ناشی از سرطان پرستات پدر است ، بر سر زن پرستار خراب میشود. و تهیه کننده سیاه پوست که به خواست همکارش در تحقیر سیاهان در نمایش تن میدهد. فلسفه بافی های جوان سیاه پوست تبهکار برای دوستش که هیپ هوپ و رپ ، موزیکی است که اف بی آی برای تحقیر سیاهان در مقابل جاز و موزیک پر معنای سیاهان در دهه 60 الم کرده است. و اینکه پنجره های بزرگ اتوبوس تنها جهت تحقیر رنگین پوستانی که از آن استفاده میکنند ساخته شده است. جوانی که به هر نوع تبهکاری تن میدهد اما به فروش انسان نه میگوید.
مرد پلیس سیاه پوستی  که از خانواده ای در قعر بیرون آمده و دغدغه ی مادر معتاد  را دارد، و در حالی که وجود او را برای دوست دخترش نفی میکند  یخچال خالی او را زودتر از قلب تنها و مضطرب  او میبیند . و مادری که  غم و اضطراب  نیامدن پسر جوانش به خانه  را در هروئین میشوید.

کراش ، ترس انسانها از یکدیگر را به خوبی نشان میدهد. ترس از رابطه ، ترس از آشنایی . و دنیایی که بر اساس ترس و وحشت از یکدیگر ساخته شده.
تحقیر را از ترس مرگ تحمل میکنی. آنچنان که گاه دیگرگونه میشوی و مرگ را به تحقیر ترجیح میدهی.
راسیسم تنها در رابطه با سیاه و سفید نیست. راسیسم ، ترس از بیگانه و ترس از ناشناخته در همه ما وجود دارد ، ترسی که برای برطرف کردنش حرکتی نمیکنیم ، شاید تنها تصادمی بتواند آن را دگر گون کند. سفید آمریکایی ،  سیاه پوست  را مینوازد و سیاه چینی را و  ایرانی ، مکزیکی را. انسانها آنچنان درگیر خود هستند که چیزی آنها را به تماس با هم ،به  لمس یکدیگر بر نمی انگیزاند مگر Crash

کراش لحاف چهل تکه ای است در نمایش انسانها . انسانهای واقعی ، که مجموعه ای از بدی ها و خوبی ها را در خود نهفته دارند و تنها یک crash میتواند آنسوی دیگرشان را به سطح بیاورد.

Crash  فیلمی خشونت آمیز و مملو از خون و گلوله نیست اما خشونت وحشتناکی را نمایان میکند، خشونتی که در بطن جامعه ای در حال فروریختن وجود دارد.خشونتی ناشی از اهتراز انسانها از یکدیگر . فیلم  یک لحظه تو را به حال خود  نمیگذارد تا بیاسایی و  نفسی تازه کنی و هر لحظه  اضطراب وحشتناکی را به تو منتقل میکند.  هر لحظه از فیلم انتظار فاجعه ای را در تو میزاید.

Crash  به ما نزدیکتر از آن است که فکرش را میکنیم.