زنانه‌ها

مدتی پیش ، در یکی از نشریات سوئد ، مبحثی باز شد ، این بحث از دانمارک آغاز شد. مرد معلول دانمارکی ، تقاضای کمک هزینه مخصوص برای مراجعه به تن فروشان و خرید سکس کرده بود. او با بیان : "حق ِ داشتن رابطه جنسی " ، از دولت خواستار تامین پرداخت هزینه خرید سکس برای معلولین شده بود. بحث او ساده بود :  به دلیل معلولیت جسمی ، تنوع انتخاب از او گرفته شده است و تنها راه دستیابی به رابطه جنسی برای او خرید آن نزد تن فروشان است ، و از آنجایی که او به دلیل معلولیت از کمک هزینه های اجتماعی برخوردار است ، باید دولت این هزینه او را نیز تقبل کند. این مسئله البته در دانمارک اتفاق افتاده بود و فحشا در دانمارک آزاد است. در سوئد مسئله دیگری نیز بر جا میماند که فحشا در سوئد جرم شمرده میشود. در این میان مردان خریدار مجرم هستند و نه زنان تن فروش.

این مسئله مرا به فکر فرو برد. به این شکل که این مرد مطرح میکرد ، مسئله بسیار ساده و منطقی به نظر می آمد. اما حقیقتا صورت مسئله همین است ؟ آیا سکس ، جزو حقوق انسان شمرده میشود؟ و آیا انسان معلول باید بابت این حق خود کمک هزینه اضافه ای دریافت کند ؟

در این میان حق انسانی که سکس را میفروشد چه میشود ؟ آیا سهم او  از این " حق "  همان مبلغی است که بابت فروش تن خود میگیرد ؟ پس حق او را چگونه می سنجیم ؟ مگر نه اینکه در تن فروشی و فحشا ، تحقیر و دومینانس حاکم است ؟ پس حق انسان  تن فروش از سکس ـ این حق انسانی ـ کجا میرود ؟

معلولیت های اجتماعی را چگونه میخواهیم با این " حق بسنجیم " ، خجالتی ها ، کسانی که لکنت زبان دارند و با دیدن فردی از جنس مخالف به تته پته می افتند و سرخ و سفید میشوند و هرگز قادر به داشتن رابطه ای دوجانبه با جنس مخالف نیستند . آنها چه میشوند ؟ آنها که بیش از حد عرق میکنند و بوی بدنشان برای کسی قابل تحمل نیست ؟ یا حتی کسانی که دستشان از تماس با دست جنس مخالف ، در عرض چند لحظه خیس میشود ؟ آنها هم باید از این کمک هزینه برای رسیدن به حق خود استفاده کنند ؟

سکس نیاز انسانی است. هر آنچه نیاز ما محسوب میشود ، نباید به عنوان " حق " تعبیر شود.  باید بتوانیم مابین حق و نیاز فرق بگذاریم.