برای صدمین بار آهنگ تصور کن را گوش میکردم. من راستش از طرفداران سیاوش قمیشی نیستم ، هرگز هم نبوده ام . اما شعر این آهنگ واقعا معرکه است. بعد از مدتها از لوس آنجلس آهنگی شنیده میشود که شیر و پنیر را زیر هم ننوشته اند و برایشان آهنگ نساخته اند. ترانه واقعا حرف ندارد ، کلمات با دقت انتخاب شده اند ، هر کلمه ای معنای کلمه قبل را تکمیل میکند و هر بیتی همین نقش را در رابطه با بیت پیشین بازی میکند .( بجز یک بیت که راستش درست نمیفهمم چه میگوید :
(تصور کن اگه حتی تصور کردنش جرمه ، اگه با بردن اسمش گلو پر میشه از سرمه !!! ) من درست میشنوم ؟ آخه گلو که از سرمه پر نمیشود ، فکر کردم اول میگوید سرب ، اما در آن صورت میگوید سربه ، و سربه اولا معنی ندارد ، بعد هم با جرمه قافیه نیست. شما چطور میشنوید ؟
خلاصه بغیر از این جمله که در شنیدنش مشکل دارم ( شما چه طور میشنوید ؟) ترانه معرکه است. مثل بقیه آهنگهای ایرانی یک خط نیست که هی تکرار بشود ، و با ابتذال ترانه های لوس آنجلس فرسنگها فاصله دارد. و سرود هم نیست ، شعار نیست ، از فتح و ظفر و بدو و بیا و بگیر و ببند حرف نمیزند. شاعر خودش را یک سر و گردن بالاتر از تو نمیبیند ، خودش را ناجی بشریت فرض نمیکند و به تو رهنمود نمیدهد. ترانه مملو از آرزوهای انسانی است، آرزوی انسان بودن و زیستن در دنیایی انسانی. دنیایی زیباتر . احتمالا ترانه سرا تحت تاثیر آهنگ تصور کن Imagine جان لنون است ، به یک معنی آهنگ ترجمه آزادی است از ترانه جان لنون ، ترجمه ای آزاد و موزون و بسیار زیبا.
البته کلیپ خوب تهیه نشده ، اما به هر حال از طریق این کلیپ این آهنگ معرفی شد ( وگرنه خودمانیم من کجا و خریدن آلبوم قمیشی )
کسی میداند ترانه سرا کیست ؟
|