September 24, 2005

شبی با آرامش دوستدار

آرامش دوستدار برای کسانی که جویای یافتن شناخت بهتری از شرایط ایران از دریچه نگاهی مدرنیستی هستند ، نامی آشناست.

او را با کتاب درخشش های تیره شناختیم و کتاب بعدی اش  ، امتناع تفکر در فرهنگ دینی  نام دارد.
موضوع بحث او در سخنرانی امشبش در استکهلم نیز فرهنگ دینی بود.
آرامش دوستدار تحصیلکرده آلمان است ، دکترای خود در رشته فلسفه را در دانشگاه بن گرفت و بین سالهای 50 تا 59 در دانشگاه تهران به تدریس فلسفه مشغول بود.

بحثی که او مطرح کرد البته از نظر خوانندگان مقالات و کتابهایش بحث تازه ای نبود . نقد فرهنگ بی چرای مذهبی در ایران. پرداختن هر چه بیشتر به نقش دین در جوامعی که دارای قدرت مطلق یا نسبی باشند.
او قدرت گرفتن مذهب در ایران را بی تاثیر از نقش روشنفکران ما نمیداند. نادیده گرفتن نقش مذهب توسط ایشان را با این سخن بیان کرد :
روشنفکران ما تصور میکردند که در نهایت نباید به کار مذهب کاری داشت غافل از اینکه هر چه بیشتر به دین کاری نداشته باشیم ، دین از طریق متولیانش ، بیشتر به کار ما کار پیدا میکند.

فردی در مورد بحث های اشکه وری و سروش و تلاش ایشان در غیر دولتی کردن مذهب کرد. آقای دوستدار گفت که به نظرش اشکه وری و سروش دو ایده کاملا متفاوت دارند. کسانی مثل اشکه وری خود به تناقضاتی در دین رسیده است و شاید حتی دنبال پاسخی میگردد. اما سروش یک شارلاتان به تمام معنی است. که همیشه سعی در منزه کردن دین دارد .

سوالاتی که من پرسیدم از مشغله فکر ام ناشی میشد. از اینکه آیا واقعا لائیک ها و حتی آتئیست های ما غیر مذهبی هستند و آیا ایده ئولوژی های خود را برای خود مذهب نکرده اند و آیا در واقع ایده ئولوژی ها جانشین مذهب برای این مذهب زدگان نشده اند. که او نیز با نظر من موافق بود.
سوال دیگرم در باره نظر او در مورد اصطلاح دین باوران لائیک بود که گفت از نظر او اصطلاح بیهوده ای است. بعدا ، سر میز شام دوباره و با صحبت بیشتری نظرم را برای او توضیح دادم و گفتم که در کشورهای غربی مثل سوئد که ما هستیم ، دین باوران لائیک حضور اجتماعی دارند. که آقای دوستدار هم تا اینجا با من موافق بود. آنچه که او در آن با من مخالفت کرد ، وجود چنین پدیده ای در ایران و در میان مسلمانان است ، آنهم در شرایطی که دین اسلام فعلا در حال تاخت و تاز است.

آشنایی از نزدیک با آرامش دوستدار موجب شد که به مقالات و خوانده هایم از او چهره بدهم. چهره ای دوست داشتنی و مهربان که با شوخ طبعی خود با فردی که پشت میز سخنرانی نشسته بود قدری متفاوت است. قدری مهربان تر است. قدری صمیمی تر و بسیار دوست داشتنی تر.

آرامش دوستدار از اندیشمندان با ارزش فارسی زبان  است. مقالات و نوشته هایش در نت هم موجود است که با جستجوی نامش در گوگل میتوانید با اندیشه او بیشتر و بهتر آشنا شوید.

[ 1:25 | مهشيـد | 10 ديدگاه ]


Powered by MT3.35