April 1, 2005

مدتی است که شدیدا تو فکر هستم.  و رشد اجتماعی عظیمی را در خودم کشف کرده ام.
حقیقتا به این نتیجه رسیده ام که اگر گروهی دارد درست کار میکند و درست عمل میکند همان حزب کمونیست کارگری است و اگر کسی واقعا در صدد است که وضعیت ایران را به سوی بهتر شدن تغییر بدهد باید به این حزب ملحق شود.

انبوه طرفداران و حامیان این حزب در ایران مشخص کننده عملکرد صحیح این تشکل مردمی ـ کارگری است.
اگر یک گروه به درستی و بدون چشمداشت از زنان و کارگران و مردم ایران دفاع میکند و در راه آزادی آنان مبارزه میکند همانا حزب است که با تلاش شبانه روزی و خستگی ناپذیر و با فداکاری ها و از خود گذشتگی های غیر قابل تصور رفقای قهرمان خود ، همیشه و در همه جا در کنار مردم حضور دارد و خواسته های مردم را فریاد میکند.

و من به عنوان فردی  فمینیست ، انسان دوست ، آزادیخواه و دمکرات  و برای نیل به دمکراسی و مدرنیسم راه دیگری بجز تقاضای عضویت این تشکل را ندارم. به همین دلیل همین امروز رسما تقاضای عضویت در این حزب را برای شورای رهبری حزب میل کردم.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

ها ها ها ، آپریل آپریل...

فکر کنم دیگه همه فهمیدن که این شوخی آپریل بود. دقیقا هم متوجه نمیشوم چرا بعضی از دوستان فکر کردن من با فلان حزب مشکل دارم ( سال دیگه مینویسم به مجاهدین میپیوندم  یا مثلا سلطنت طلب میشم ها ) ، ایده دروغ آپریل و یا دروغ سیزده اینه که دست اول باشه و ملت رو سر کار بزاره و بعد موجب خنده بشه. که به نظر من این دروغ تمام این خصوصیات را داشت.مشکل فقط این بود که تقریبا هیچ کسی باور نکرد. خوب هم نیست آدم اینقدر قابل پیشبینی باشه.

 

 

[ 20:40 | مهشيـد | 21 ديدگاه ]


Powered by MT3.35