گفتم :- اما بيست هزار سكه طلا ؟ براي مهريه ؟ اونم براي شما كه هر دو در خارج از كشور بوديد و حتي خانواده تان هم در خارج از كشور بود و آشنايي و ازدواج و همه چيز در همانجا صورت گرفت ؟ آخر چرا ؟ گفت : - خوب ميداني ، آدم وقتي عاشق است... گفتم : - و اين فقط تو بودي كه عاشق بودي ؟ او عاشق نبود ؟ گفت : ....
بيست هزار سكه طلا . اين ها نه اينكه پشتوانه مالي زني در ايران باشد كه بعدا بتواند سر طلاق و يا حضانت بچه ها و يا ... دستي پيش داشته باشد. اين نرخ خانمي تحصيلكرده و ايراني در يكي از ايالات متحده آمريكا بود . مرد عاشق بود و بيست هزار سكه طلا را راهي براي ابراز عشقش يافت. و زن... نميدانم، هرگز با او صحبتي نكردم كه ببينم چرا اين نرخ را براي خودش تعيين كرد. مرد ميگويد : اين فرماليته بود. خوشحالش ميكرد. و من هم عاشق بودم.
و البته زن خوشحال شده بود. احتمالا نرخ او حالا ديگر از نرخ تمام دختران فاميل بيشتر بود. و اين مسائل براي خانواده اي مدرن ايراني كه سالهاست در آمريكا سكونت دارند بسيار مهم است.
و من فكر ميكردم. راستي مرد عاشق بود. اما اگر همين مرد عاشق ، حتي چند درصد هم تصور ميكرد كه اين مهريه در آمريكا قابليت به اجرا گذاشته شدن دارد ( دقيقا نميدانم كه چنين چيزي ممكن است يا نه ) آيا پاي چنين معامله اي ميرفت. خريد عشق براي چند سال به قيمت 20 هزار سكه طلا. نظر شما چيست ؟ معامله خوبي است يا نه ؟
مرد و زن قصه ما هر دو تحصيلكرده هستند. مرد را حتي ميشود جزو روشنفكران به حساب آورد.
سنت هاست و يا عادت ها كه به زنان تحميل ميشود ؟ آيا براستي به زنان تحميل ميشود و يا زنان با آغوش باز از اين سنت ها و عادت ها استفاده ميكنند? براي من درك گذاشتن و يا پذيرش مهريه بالا توسط زني كه در ايران زندگي ميكند و بعد از ازدواج همه تصميمات زيستي اش به شوهر موكول ميشود ، چندان سخت نيست. و با اينحال ميبينم كه زنان جوان و مستقل هر روز بيش از ديروز با آزادگي غير قابل وصفي از نرخي كه برويشان گذاشته ميشود سرباز ميزنند و اين تحميل را نميپذيرند. اما گذاشتن چنين نرخ هايي در خارج از كشور كه زنان از حقوق مساوي با مردان در زمان طلاق و حضانت كودك و اموال برخوردارند تنها ميشود گفت همان ذهنيت سنتي است كه در زن باقي مانده و رشد و نمو ميكند. اينكه بگوييم اين سنت ها به ما تحميل ميشود كافي نيست. بايد با اين سنت ها مبارزه كنيم. بايد به سهم خود در براندازي اين سنت ها آگاه شويم و اقدام كنيم. نقش قرباني برازنده زن امروز ايراني نيست. بياييم و اين نقش را با آزادگي و اعتماد به نفس و ارزشهاي انساني تعويض كنيم. اين وظيفه ماست. سهم ما در شكستن تابو ها....
|