زنانه‌ها

همراه میشوی ؟؟؟

رفته بودم گزارش های گلناز را از بم میخواندم. دلم گرفت. اما دیدم دل ِ گرفته ِ من برای اون دختر و پسر که تو خاک و خل ها بزرگ میشن ، نون و آب نمیشه. شاید چند سالی نمونده باشه که اونا هم بشینن پای منقل و یا تنشون رو برای یه بست بفروشن. اونوقت دلِ گرفته من به چه کاریشون میاد ؟

بیاین یه کاری کنیم. کاری که از دستمون بر میاد. خودم هم به این نتیجه نرسیدم ، خود گلناز این راه حل را پیدا کرده :

 قرار بر این است که گروهی تشکیل دهیم و تعدادی از کودکان بم  را تحت سرپرستی بگیریم و ماهیانه پولی برای خرج تحصیل و پوشاک و خوراک شان پرداخت کنیم . تا آنجا که من پرس و جو کردم با ماهیانه  30 الی 40 هزار تومان می توان مایحتاج یک کودک در بم را فراهم کرد . خودم هم قبول کرده ام که هر چند ماه به بچه ها سربزنم و از رسیدن پول به دستشان و شرایط زندگی و امنیت شان مطمئن شوم . می دانم ممکن است کارمان شبیه رفتار های خیرمآبانه و بورژوا منشانه باشد . ولی فعلا همین به مغز ناقص من می رسد . اگر رفقا در پی بسیج توده ها جهت انقلاب پرولتاریایی هستند قدم پیش بگذارند . فقط بد نیست برای اینکه کمی با خلق قهرمان آشنا شوند سری به بم و زاهدان و جیرفت و... بزنند . از توی کافه و باشگاه بیلیارد و سونای خشک که نمی توان انقلاب سرخ را رهبری کرد جانم !
 اگر کسی مایل است در این زمینه کمک کند ( سرپرستی کودکان را می گویم نه انقلاب سرخ ) و یا ایده ای دارد و یا به هر شکل دیگر می توانند با یکی از این ان جی او هایی که گفتم همکاری کند حتمن به من ایمیل بزند .

خوب معطل ِ چی هستیم ؟ در همین سوئد و یا کشورهای دیگه سازمانهایی هستند که در آنجا میشه بچه ای را به فرزند خواندگی قبول کرد. نه اینکه بچه را بیاری پیش خودت ، بلکه " فادر " بچه هستی و ماهانه مبلغ معینی برای او میفرستی تا زندگی اش قابل تحمل تر باشه.
وظیفه زیاد سنگینی برای ما نیست. اصل کار با گلناز و رفقاشه. ازش پرسیدم و بهش گفتم که کار سختیه و انرژی زیادی میبره و تنهایی از  پسش بر نمیاد. گفت که تنها نیست و بچه های دیگری از انجمن حمایت از حقوق کودکان هم همراهش هستند.
کار ما تنها اینه که ماهانه یه چیزی در حدود 30 دلار آمریکا رو بریزیم به حساب بچه ها. اگر بهشون اطمینان ندارید برید یک بار دیگه نوشته اش رو  بخونید و ببینید آیا دلی که چنین به درد اومده رو میشه بهش اعتماد نکرد یا نه. و اگر باز هم اعتماد نکردید، دیگر هیچ. گله ای نیست .
اما بقیه، اونایی که گزارش های  گلناز رو خوندن و از غم کودکان بم گریه کردند. اونایی که بهش لینک دادن، بخصوص ما که در خارج از کشور هستیم، 30 دلار واقعا برای ما چیزی نیست که لنگمون کنه. ولی اونجا میتونه زندگی یه بچه ای رو که تحت سر پرستی نهاد قابل اعتمادی قرار دارد سر و سامان بدهد.

این کاری است که میتونیم بکنیم. من امشب به گلی گفتم که روی من حساب کنه. میتونیم اسم این نهاد  رو هم بزاریم  گلستان وبلاگ . یا چیزی از این قبیل.
من سالهاست که در" کمیته دفاع از کودکان خیابانی " ( لینکش همین بغله )  با انجمن دفاع از حقوق کودک همکاری میکنم و بهشون اعتماد دارم. خانم شیرین عبادی یکی از بنیان گذاران این انجمن بوده و الان دبیر اولش خانم شیوا دولت آبادی است. یکی از ان جی او های قابل اعتماد در ایران هستند و خوب کار میکنند. البته دقیقا نمیدانم آیا بچه های انجمن مایل هستند که این حرکت تحت نام آنها صورت بگیرد و یا نه. همه هم میدانیم که این جنبه خیریه دارد ولی هیچ راه حل دیگری ( بجز انقلاب البته ) به فکرم نمیرسه که بشه کمکی  ، همین الان ، به این بچه ها کرد.

خلاصه. کی میاد همراه شه ؟ فقط نفری 30  دلار در ماه برای تامین زندگی یک بچه در بم... اما هر ماه و مستمر باید پرداخت بشه....چگونگی اش را گلی و دوستانش به ما اطلاع میدن. کار اصلی از اوناست. کاری که ما انجام میدیم ناچیزترین قسمت این حرکت به حساب میاد.
نه اینکه بگم اگر کسی نیاد اله است و بله است. هر کی بلاخره دلایل خودش را داره . و به هیچ وجه انتظار ندارم که همه بی چون و چرا قبول کنند . اصلا هم از کسی دلیلی نمیپرسیم که چرا چنین نمیکند و از اینا...

همراه میشوی؟؟؟

پ.ن: دارم يه كارايي ميكنم. با يه صرافي صحبت كردم و گفت كه بدون هزينه حاضر است كه پول را به دست بچه ها در ايران برساند.
فكر كردم كه ميتوانيم در هر كشور خودمان اين كار را انجام دهيم كه هر كسي خودش مجبور نباشد اين مبلغ را هر ماه پرداخت كند بلكه يك نفر اين كار را انجام دهد و زحمت جمع آوري و فرستادن پول را بكشد. تا احيانا كسي براي كارمزد و اينها مجبور به عقب نشيني نشود. براي بچه هاي ايران هم بهتر است كه پولها جمع آوري شود و به دستشان برسد تا اينكه خورده خورده باشند. رسيد فرستادن  مبالغ دريافتي را هر بار ميتوانم اسكان كرده و در  سايتهايمان  قرار دهم. يعني ميشود كاري كرد. فقط اگر بخواهيم و به هم اطمينان كنيم.
حالا فقط لازم است دوره بيافتيم و از دوستان و آشنايان بپرسيم كه آيا مايل هستند در اين حركت شركت كنند يا نه .
من از خودم شروع ميكنم. من دقيقا مبلغ 30 دلار هزينه زندگي يك كودك را تامين ميكنم. دوستاني كه مرا ميشناسند در استكهلم و همين دور و بر ها ... شما كه اين وبلاگ را ميخوانيد .... اگر مايل به شركت در اين حركت هستيد خودتان تماس بگيريد. البته مسلم است که اول منتظر گلناز و بچه ها میشویم که ببینیم دقیقا چه تصمیمی دارند و چگونه میخواهند کار کنند.