زنانه‌ها

و اینهم مقادیری تف سر بالا

به وبلاگ هاله رفتم و راجع به یکی از دانشمندان جوان ایرانی در نروژ به نام محمود امیری مقدم نوشته بود که از مقام علمی خودش استفاده کرده و برای لغو حکم اعدام زنان در ایران با نخست وزیر نروژ گفتگو کرده است. این مسئله بسیار مرا خوشحال کرد. چرا که این مدت فقط از  گاف های ایرانی ها و سه کردن های ایرانی ها شنیدم .

این چند وقته روزنامه های سوئد به طور مرتب از یکی از انجمن های ایرانی واقع در استکهلم صحبت میکنند. انجمن خانه ایران که چیزی نزدیک به 8 میلیون کرون از کمک های مالی دولتی مختص به انجمن ها را بالا کشیده است.
طبق گزارشات روزنامه ها ، انجمن بابت کلاسهایی که اصلا وجود خارجی نداشته اند کمک مالی دریافت کرده است و نیز در مقایسه گزارش ها ، یک معلم  یا مربی همزمان در سه چهار کلاس درس میداده و یک شاگرد در سه چهار کلاس همزمان به فعالیت فرهنگی !! مشغول بوده. مسئول  این انجمن که از انجمن های زیر پوشش اتحادیه سراسر ایرانیان است ،  فعلا در خارج از کشور به سر میبرد ( و خدا میداند بر میگردد یا نه ).
لینک فارسی مطلب
جالبتر این است که من ابدا با این جنابان برخوردی تا به حال نداشتم. یعنی ابدا از فعالیت های فرهنگی !!! شان خبر نداشتم. اونم من که اینهمه با فرهنگم :)))) خلاصه چندی پیش با یکی از اعضای این اتحادیه سر همین مسئله  دعوام شد ( منو که میشناسین. راه میرم و دعوا میکنم :)، آقا زاده گفت : چی چی کاری نمیکنند. پس چهارشنبه سوری هاتون رو کی برگزار میکنه. یک دفعه یادم افتاد که بابا راست میگه . چهارشنبه سوری و بزن و برقص رو اینا برگزار میکردند. خودمونیم مزد خوبیه بابت سالی یه دفه فعالیت فرهنگی !!! هشت میلیون بالا بکشی .

مدتی پیش همه ایرانی ها ( تقریبا ) از اینکه جوانی ایرانی به سمت دبیر اولی بخش جوانان حزب سوسیال دمکراتهای سوئد در آمد شاد شدند. آقای ارسلان شکر آبی ، که جوانی است که در سوئد بزرگ شده است عهده دار این سمت شد و نام و تصویر او در تمام روزنامه های سوئد به چشم میخورد.
این روزها بار دیگر نام و تصویر ارسلان شکر آبی در روزنامه های سوئد و رادیو تلویزیون سوئد به چشم میخورد. این جوان غیور 76 هزار کرون پول بیزبون را که بابت کمک مالی به سازمان ایشان ( بدون مرز ) داده شده بود ، هپل هپو کرده و به مصرف رفتن به رستوران و ...رسانده است. البته دلم هم سوخت. 76 هزار کرون نه اینکه پول زیادی نباشد برای من، نه . اما در میان این همه بخور بخوری که اینجا میشود پولی نیست. دله دزدی به حساب می آید و وقتی یک هموطن من، آن هم از نسل جوانتر ، به دله دزدی روی می آورد جای تاسف است. ( حالا نپرسید  اگه بیشتر میدزدید خوشحال میشدی یا نه ) مسئله این نیست.
لینک فارسی مطلب

باز هم بگم یا باور کردید که هنر نزد ایرانیان است و بس.

میدانم که ایرانیان در همه جا در مسائل علمی و تجاری بسیار پیشرفت کرده اند. ولی همیشه مسائلی از این نوع بیشتر به یاد میماند و تاسف آور است.