November 28, 2004

عاطفه ای دیگر در پای چوبه دار.
برای نجات لیلای 19 ساله به پاخیزیم.
آه اگر این شب تیره را امید سحری بود.....

امضا کنید. ( مرسی هاله جانم)

_________________________________________

دیروز نوشتم که از فراخوان رفراندم در ایران حمایت میکنم. و نوشتم که این حرکت را شجاعانه میدانم. امروز قصد دارم که دلایل خودم را برای دفاع از این حرکت بگویم.

این حرکت را من به عنوان حرکتی در نفی تمامیت جمهوری اسلامی   و نه اصلاح آن میشناسم.
این حرکت تشکیل دولتی دمکراتیک را بر پایه رای و نظر مردم میداند.  الیت گرا نیست و تصمیمی از پیش تایین شده را به مردم ابقا نمیکند و چیزی را اصل و مهور اصلی قرار نمیدهد. در این حرکت مردم حرف اصلی را میزنند.
این حرکت خواست مسالمت آمیز برکناری جمهوری اسلامی و جانشینی آن با نظامی دمکراتیک از طریق رای همه گانی مردم را پیش رو میگذارد. رویا نمیبافد . مردم در رویای نویسندگان این حرکت هم اکنون در خیابان نیستند ، کسی به قیام خونینی که در آینده اتفاق می افتد  فراخوانده نمیشود .  پای بر زمین دارد و با عینیت اجتماع فعلی منطبق است.

این حرکت کم و کاست هایی هم دارد. تردید نیست. خواست جمهوری را مطرح نکرده است. و از این رو راه تاخت و تاز سلطنت طلبان را نیز باز گذاشته. از طرف شخصیت های مشخصی  آن لاین قرار گرفته و اسامی امضا کننده به این لیست اضافه نمیشوند بلکه در زمره حامیان قرار میگیرند. اما من این کاستی ها را میپذیرم و با تمام این کاستی ها این حرکت را مترقی و قدمی در جهت برکناری جمهوری اسلامی میدانم.

به این دلیل از این حرکت حمایت میکنم .

[ 14:19 | مهشيـد | 24 ديدگاه ]


Powered by MT3.35