ـ امشب فیلم فارنهایت 9/11 از مایکل مور دیدم. فکر میکنم بیشتر شما این فیلم را دیده اید. احتمالا من آخرین نفر این وبلاگستان هستم که این فیلم را می بینم. فیلم خیلی خوب ساخته شده بود. شکی در این نیست. من شخصا هم اسم مایکل مور را روی تخته سیاه شخصی ام در ردیف خوبها نوشته ام. اما اصرار عجیبی بر روی احمق بودن یا احمق نشان دادن بوش داشت. در حالی که بوش اگر صاحب آی کیوی بالایی هم بود، کاری بجز این که بهش دیکته شده است نمیکرد. مسئله سیاست آمریکا در گرو هوش و یا خریت پریزیدنت ها نیست. It,s All about the money و این چیزی نیست که مایکل مور نداند. بارها هم بهش اشاره میکند. مسئله معاملات بزرگی که در عراق میشود. مسئله ثروت هنگفتی که از عربستان سعودی به جیب سرمایه داران آمریکایی میرود. حالا اگر بوش نتواند یک جمله را شروع یا تمام کند فقط مسئله را شاید خنده دار تر کند و مردم آمریکا را احمق تر نشان دهد. همین.
ـ دنیای پر دردی داریم. بعد از انتشار خبر جنایت پاکدشت و قتل بیش از 20 کودک خردسال توسط دو نفر، دیروز خبر شروع دادگاهی در آلمان تنم را لرزاند. در این دادگاه ، 13 نفر به جرم تجاوز و یا همدستی در تجاوز به یک کودک 5 ساله محاکمه میشوند. پاسکال کوچولو توسط یکی از این 13 نفر گول می خورد و به داخل بار کشانده می شود و در آنجا بارها مورد تجاوز گروهی از مشتریان بار قرار میگیرد. زنی که صاحب بار بوده برای تجاوز به پاسکال اتاق پشتی را در اختیار متجاوزین قرار میدهد و از آنها پول میگیرد. هر بار بین 100 تا 200 کرون. در انتها وقتی پاسکال در اثر صدمات ناشی از تجاوزات دسته جمعی جان خود را از دست می دهد ، او را در پشت ماشین گذاشته و در نزدیکی مرز فرانسه پنهان میکنند. این سیزده نفر بین 32 تا 65 ساله بودند و در میانشان دو زن نیز وجود دارد.
ـ رسد آدمی به جایی که بجز خدا نبیند، که فرشته ره ندارد به مقام آدمیت.
|