زنانهها
|
فایل های صدا مصاحبه با آرین جوانی همجنسگرا . برنامه رادیویی پژواک در باره همجنسگرایی ، در روز پنجشنبه برنامه رادیویی پژواک در باره همجنسگرایی ، روز شنبه .
|
|||||||||
|
|
|
|
||||||
|
هموفوبيا چيست ؟ ( شوخي جدي در مورد هموفوبيا) فوبيا به معني ترس است و همو فوبيا در معني تحت الفظي آن به ترس از هموسكسوئل ها معني ميشود. اما هموفوبيا به معني ترس از هموسكسوئل ها نيست. بگذاريد به شما بگويم چرا. نه ، هموفوبيا ترس از همجنسگرايان نيست. واقعيت اين است كه اكثريت همجنسگرايان انسانهايي صلح طلب و بي آزار هستند. ( 99 درصد جرائم جنسي و غير جنسي در دنيا توسط دگر جنسگرايان انجام مي شود. از اين ميان تقريبا 89 درصد مجرمين مردان هترو سكسوال هستند ) هموفوبيا معني ديگري در فارسي پيدا مي كند. من آن را همجنسگرا ستيزي و همجنسگرا گريزي معني مي كنم. و فكر مي كنم اين معني به حقيقت بيشتر نزديك است. در پست قبلي سوالها و جوابهاي جالبي درج شده است. فكر ميكنم سوالهاي خيلي از ماست و شايد جوابها نيز جوابهاي خيلي از ما باشد.
|
|||||||||
|
|
|
|
||||||
|
استکهلم در تسخیر همجنسگرایان دخترم گفت : امسال هم در رژه شرکت می کنی ؟ ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ با دوست تازه ام در مرکز شهر استکهلم قرار گذاشته بودم تا به محل پراید برویم. تازه از کشور دیگری آمده بود و به شهر ناوارد است و به همین دلیل وقتی چند دقیقه دیر کرد ، زنگ زدم به موبایلش ، نکند گم کرده باشد . اما نه. در آنسوی خیابان بود . عكس هاي بيشتري گرفتم. اين اينترنت بازي در مي آورد. وقتي بازي اش تمام شد اينجا مي گذارمشان
|
|||||||||
|
|
|
|
||||||
|
از دوستان انجمن دفاع از زندانیان سیاسی و عقیدتی در پاریس میلی دریافت کردم که خبر برگزاری اکسیونی برای همبستگی با زندانیان سیاسی در ایران است. نام این اکسیون صد ساعت همبستگی است. میل را داون لاود کردم . شرح اکسیون را اینجا ببینید.
انتقاد از خود زورکی : در سوئد چند وقت پیش عزیزان نویسنده ما از ایران سمیناری در رابطه با زن در ادبیات فارسی ایران داشتند. من گزارشی از این سمینار به سایت زنان ایران فرستادم. از اون گزارش های بزن و در رو بود. البته ما زدیم ولی نتوانستیم در برویم. آقای عابدینی و آقای آبکنار در برلین خفت مرا گرفتند و طبق یک سری عملیات گیس کشی ( گیس از من بود ، آقای عابدینی طفلک گیسی برایش نمانده است) از آنها اصرار و از من انکار که شرح واقعیت نکردم. ( انگار که قرار بود شرح واقعیت کنم، ملت چقدر توقع دارند ها ) خلاصه حسابی دعوام کردند و موجب شد که من از خجالت خیس عرق شدم. و به هر چی جد و آباد خودم فحش دادم که دیگه من باشم گزارش ننویسم با این ملت قدر نشناس !!! البته از آنجا که من جد و آباد خودم را زیاد تحویل نگرفتم هیچوقت ، همان فردایش گزارش کنفرانس برلین ( آنکه در آن لخت شدند و رقصیدند نه ، آن یکی ) را نوشتم و فرستادم. بچه ها در آنجا گفتند که خلاصه ای از گفتارشان را برای من می فرستند و من آن را برای سایت بفرستم. من هم چنین می کنم و از بچه های سایت زنان ایران می خواهم که اگر امکانش بود آن را منتشر کنند ، از طرفی هم دیدم این طفلی ها مردند ، گناه دارند . و گفتم که در اینجا هم خلاصه نوشته شان را بگذارم . آن را در این محل می توانید بخوانید. ببینید اصلا با گزارش من فرق می کند ؟ نه جان من ، حالا من کمی منفی تر به قضیه نگاه کردم .( خوب آخه مرد بودند بابا ) انصافه که یه مو تو سرم باقی نگذارن ؟ لینک های اکسیون و خلاصه سخنرانی دوستان را در وبگردی های زنانه ام گذاشته ام که تا مدتی بماند .
|
|||||||||
|
|
|
|
||||||
|
ها ها ها ...
امروز در استكهلم پرايد افتتاح مي شود. پرايد را كه يادتونه ؟ فستيوال همجنسگرايان.
|
|||||||||
|
|
|
|
||||||
|
اين چند وقته را با شاملو گذراندم. شعرهايش را خواندم و دوباره خواندم.صبحگاهان با صدايش بيدار شدم و شباهنگام با صدايش به خواب رفتم و دفترهايش همه جا همراهم بود. هر چند وقت به چند وقت ويرم مي گيرد . گاهي شاملو . گاهي فروغ . گاهي سهراب. گاهي...
رفته بودم وبگردي و اين نوشته را از نبوي خواندم. و دلم نيامد كه شما آن را نخوانيد. مقايسه اي كرده است از دوران موسوي و رفسنجاني و خاتمي به طنز خاص خودش.بعضي قسمت هايش خيلي باحال است و من يكي كه از خنده روده بر شدم. اين قسمتش را مثلا بخوانيد : سايت نبوي هم فيلتر شده. بچه هاي ايران متاسفانه مجبورند با فيلتر بخوانند.
|
|||||||||
|
|
|
|
||||||
|
|||||||||
|
|
|
|
||||||
|
کژ مژ و بی انتها .... کژ مژ و بی انتها باد اعصار کهن در جمجمه های ِ رو رفته دفتر های سپیدِ بی گناهی 24 فروردین 1378 بشنو ، بشنو ، بشنو، هزار بار هم اگر شنیدی باز بشنو ، صدایی را که جاودانه شد.
|
|||||||||
|
|
|
|
||||||
|
ديروز با چند دوست قرار داشتم ( همينجا گله شان را بكنم كه دير آمدند سر قرار ) . با آنها نشسته بوديم و داشتيم غذا مي خورديم. يكي از دوستان كه به تازگي ايران بوده است داشت از متلك ها ، آزارهاي جنسي و .. در خيابان هاي ايران مي گفت. از اينكه گاهي مجبور بود شب ها دير به خانه بيايد و ماشين دربست مي گرفت كه راحت باشد و همان ماشين در بست هم ـ كه مشخصا در آن وقت شب راننده اش مرد است ـ موجب دردسر مي شد. تعريف كرد كه هر بار كه به قيمت بالاي آنها اعتراض كرده فحشهاي جنسي مي شنيده و توهين مي كردند. و تعريف كرد كه يك بار راننده كه نزديك به سه برابر قيمت اصلي را طلب كرده بود و با مخالفت او روبرو شد پياده شد تا او را بزند و او كه خواسته بود تا ماشين او را دم خانه پياده كند ، فرياد زنان نام مردي از فاميل را فرياد زده بود و راننده به حساب اينكه آن مرد الان مي آيد ، فرار كرده بود. سرزمين من... كي رگ تو را گشوده ...
|
|||||||||
|
|
|
|
||||||
|
كسي مي دونه جديدترين ليست سايت ها و وبلاگهاي فيلتر شده رو كجا ميشود ديد ؟
|
|||||||||
|
|
|
|
||||||
|
برهنگي ام را دوست دارم. خيلي ، خيلي زياد .
|
|||||||||
|
|
|
|
||||||
|
|||||||||
|
|
|
|
||||||
|
در حاشیه کنفرانس زنان در برلین و دیگر ماجراها گزارشم را در مورد کنفرانس برلین نوشته بودم. اما نظرم را نه. آنچه در زیر می خوانید دیگر گزارش نیست. بلکه نظر شخصی من است در مورد کنفرانسی که در برلین برگزار شد. و نیز آنچه در حاشیه گذشت. سخنرانی کریستینا تورمر در مورد چیزی بود که من خودم بسیار روی آن اصرار دارم. موضوعی که متاسفانه در جنبش زنان مدتها لا پوشانی شده است و آن نقش زنان و سهم زنان در تحکم قوانین نه فقط زن ستیز و بلکه انسان ستیز بود. آنچه او به آن پرداخت شریک جرم بودن زنان در ایجاد روابط مردسالارانه است. اینکه هویت قربانی را از زن بگیریم و او را مسئول اعمال خود بدانیم. من شخصا از حرفهای او بسیار لذت بردم ، وقتی در آنتراکت به نزدش رفتم و به او به گفتگو پرداختم و از او خواستم تا اگر در روی نت مطلبی به انگلیسی دارد آدرسش را به من بدهد یا مطلب را معرفی کند ، گفت که سر و کار زیادی با اینترنت ندارد و حقیقتا نمی داند آیا مطلبی روی نت به انگلیسی از او هست یا نه ( کریستینا لهستانی الاصل است و در آلمان تحصیلاتش را انجام داده ، اکنون پروفسور است و تمام مطالب و کتابهایش به آلمانی است) همانطور که داشتیم صحبت می کردیم گفت که یک کتاب از او به انگلیسی ترجمه شده است. از من آدرس خواست تا برایم پست کند. من هم گفتم که مایلم که هزینه پست و کتاب را بپردازم. او گفت که بعدا حساب می کنیم. وقتی به سوئد برگشتم، کتاب کریستینا به اسم آوارگی Vagabonding درصندوق پست خانه قرار داشت. خانم تازیک احمد با لهجه زیبای کردی اش که فارسی را بد صحبت می کرد سن را در اختیار گرفت. موضوع سخنرانی او وضعیت زن در عراق کنونی است. راستش بی رودرواستی هیچ اطلاعات تازه ای به من یکی اضافه نشد.او به خودفروشی زنان در عراق ، تجاوز ، نا امنی اجتماعی برای عبور و مرور زنان ، ضرب و شتم زنان و ... اشاره کرد که در همه جا به آن اشاره می شود. البته یکی از دوستان گفت که ما اطلاعات خوبی در این مورد داریم و این اطلاعات مربوط به همه گان نیست ، و خیلی ها حتی نمی دانند کردستان عراق کجاست.این صحبت او تا حدی درست بود اما زنانی که در این کنفرانس شرکت می کنند عمدتا زنان فعال جنبش زنان در خارج از کشور هستند و این اطلاعات را پیگیری می کنند. در کنفرانس نمایشگاهکی هم بر پا بود. که مدتی به معرفی هنرمندانی که کارهایشان در نمایشگاه ارائه شده بود پرداختند. ( اسم هنرمندان در برنامه که قبل از رفتنم آدرس داده بودم هست ) متاسفانه کار های زیادی ارائه نشده بود. از هر کس یک یا دو تابلو ، که نسبتا کم بود. لوح تقدیر همانطور که تا کنون متوجه شدید به خانم هما ناطق داده شد. به نظر من حقش بود . آیین معرفی که توسط دوستان و شاگردانش انجام شد بسیار طولانی و خسته کننده بود. نامهایی آورده شد که مثلا من یکی اصلا نفهمیدم چه ربطی به قدردانی از خانم ناطق داشت. این که خانم ناطق از فلانی تعریف کرده یا وقتی فلانی دستگیر شده ناراحت شده چه ربطی به قدردانی از خانم ناطق داشت ؟ به هر حال این قسمت بسیار طولانی بود و می شد کوتاه تر باشد. اما تقدیم لوح تقدیر به خانم ناطق را هستم. از جمله مشکلات موجود مشکل ترجمه بود. وقتی که سخنرانی به زبانی غیر از فارسی سخن می گفت ، سخنرانی همزمان ترجمه می شد و توسط گوشی شنیده می شد. ترجمه آلمانی به فارسی دو نفره صورت می گرفت و قابل استفاده بود. اما ترجمه ای که از سخنرانی خانم باور شد که به زبان انگلیسی بود برای من یکی کاملا غیر قابل استفاده بود. چند تن از دوستان از بس اعصابشان از این شیوه ترجمه ناپخته خورد شده بود بلند شدند و عطای سخنرانی را به لقایش بخشیدند و رفتند. من خودم گوشی و من و من ها و "برای این لغت جانشین پیدا نمی کنم " های مترجم را به کنار گذاشتم و به زبان انگلیسی سخنرانی را گوش کردم ( ناگفته نماند که متن کامل سخنرانی ها قبلا در اختیار مترجمان قرار داده شده بود ) و چون زبان انگلیسی ام خیلی هم خوب نیست و در بحث های تخصصی کم می آورم ، بعدا با یکی از دوستان که از انگلیس آمده بود چک کردم تا موضوع را بد نفهمیده باشم. بحث خانم طلوعی با وجود لباس بسیار زیبای کردی شان و چهره ناز و مطبوعش مجموعه ای از اضداد بود. آخر یعنی چه که بنشینی و بگویی که مرد کرد همیشه به زن کرد احترام می گذارد و احترام به زن در فرهنگ کرد هست. و بعد آمار ضرب و شتم زنان در کردستان، آمار خود کشی ها و آمار خود سوزی ها ( در خودسوزی زنان استان ایلام رکورد دارد ) ها را بگویی و ککت هم نگزد ؟ یعنی چه که احزاب ارتجاعی و شدیدا ناسیونالیست کرد را که زن ستیزی در آن ها حکمفرماست به عنوان احزاب پیشرو معرفی کنی و ککت هم نگزد. روز آخر بعد از بحث بیسار جالب نسترن موسوی و شهلا شفیق ( از نظر من هر دو معرکه بود ، خوب کار کرده بودند و خوب بحث را معرفی کردند ) ، میزگرد نسل دوم بود. خلاصه ...این از ماجرای کنفرانس. یکی از ماجراهای جالبی که برای من در کنفرانس اتفاق افتاد دیدن دوست قدیمی ام بود که بدون خبر دادن به من آنجا آمد. دوستم نادر که قبلا در موردش نوشته بودم یکدفعه در مقابلم ظاهر شد. و مرا غرق در شادی کرد. یکی از کسانی که در برلین با او آشنا شدم پیام عزیزم است. راجع به او چیزی نمی نویسم. نوشته هایش خود می گوید که کیست. فقط از شناختنش بسیار خوشحالم. پیام در کنفرانس هم شرکت داشت و نوشته اش در مورد کنفرانس خواندنی است. دیگه ...همین دیگه.
|
|||||||||
|
|
|
|
||||||
|
سفر برلین یک توضیح کوچک : عکسها را به علت اینکه صفحه خیلی سنگین می شود در خود صفحه نگذاشته ام و به صورت لینک هستند. روی لینکها را کلیک کنید تا عکسها باز شوند. خودتان که واردید. از فرودگاه tegel تا خانه دوست راه زیادی نبود ، نشانی دقیق هم داده بود که با کدام اتوبوس برویم و کجا پیاده شویم. وقتی می خواستیم سوار اتوبوس شویم ، دختری که قبل از ما سوار شد راننده را بوسید و من هم با دو یورو در دست خودم را برای بوسیدن راننده آماده می کردم ( خوب چی کار کنم ؟ فکر کردم در این کشور رسم است که باید به محض ورود به اتوبوس راننده را بوسید دیگر ؛ نباید به آداب و رسوم ملت ها بی احترامی کرد:) که خوشبختانه متوجه شدیم که دخترک ، دوست دختر راننده است و خلاصه به خیر گذشت . روز دوشنبه که رسید کم کم وقت رفتن برای بعضی از دوستان رسید. بعضی از چمدانها بسته شد. بچه ها دسته دسته به سمت فرودگاه های دور و نزدیک روان شدند. گروهی دوشنبه برگشتند و گروهی سه شنبه و چند تن نیز چند روزی ماندند. خانهً دوست ، روز به روز خلوت تر می شد. و جایمان گشادتر ، دیگر جای خوابیدن به اندازه کافی بود ولی این جای گشاد ، دلتنگی هایی را به دنبال داشت. دلتنگی برای دوستان دیریافته . دوستانی که گذشته ای دور و دراز را با تو سهیم بودند. انگار که در کنار هم در تظاهرات ها شرکت کرده بودیم و فقط از کنار هم گذشته بودیم. آشنایان قدیمی دیریافته... کتاب فروشی های برلین و چند انتشارات از سوئد و فرانسه در محل کنفرانس میز کتاب داشتند و بار ِ ما را زیاد می کردند و پول جیبهایمان را کم. روی هم رفته 20/25 جلد کتاب در آن روز و روزهای بعد که به کتاب فروشی ها سر زدم خریدم. به اضافه یکی دو تا سی دی ، و یک دی وی دی فیلم گوزن ها ، که آن را هم نزد آقای عباس معروفی در کتاب فروشی ایشان ، فرهنگ سرای هدایت ، گیر آوردم. هر دوی کتاب فروشی های برلین ، هم هدایت و هم سرای اندیشه ، به سرپرستی آقای حشمت رئیسی ، تخفیف های خوبی می دادند که از آن نمی شد گذشت. از سه شنبه گشت و گذارهایم در برلین شروع شد. چند روزی هم به قرارها و دیدن دوستان و جلسات گذشت. اما با این وجود وقت خوبی هم برای دیدن برلین باقی بود. البته در این گشت و گذار ها اکثرا تنها بودم. به دیدن بناهای تاریخی و قصر ها و پارکها رفتم.عکسها : 1؛ 2 ؛ 3 ؛ 4 ؛ 5 ؛ این آخری پارلمان است. اگر فکر می کنید من بعدش رفتم در آن صف ایستادم که توی پارلمان را ببینم معلوم است که مرا نشناخته اید :) برای دیدن منزل مسکونی کافکا به آنسوی شهر رفتم. اما متوجه شدم که خانه همچنان مسکونی است و حق دیدن اتاق محل زندگی او را ندارم. تنها بر روی خانه لوحه ای نسب شده بود ( عکس ) ، محله ای که او در آن زندگی می کرد محله ای آرام و خلوت بود. در خیابانهای دور و بر که قدم می زدم با خودم فکر می کردم که او نیز در این خیابانها قدم زده است ؟ شاید همین جایی که من پایم را می گذارم ، او زمانی پای گذاشته . قدمهایم شمرده تر شد. با احتیاط راه می رفتم. وقتی به خودم آمدم به دور و برم نگاه کردم. نه ، خیابان خلوت بود ، کسی نبود که فکر کند این دخترهً خل و چل اینجا چه می خواهد . (این مجسمه را هم در همان حوالی پیدا کردم) یکی از روزهایم تنها به گشت و گذار در باغ گیاهان ، بوتانیش گاردن گذشت. هوای نسبتا خوبی بود و من نمی خواستم این هوای خوب را در موزه های سرد و نم دار بگذرانم . برای دیدن باغ نزدیک به ظهر راه افتادم و تا زمان بسته شدن باغ در آنجا بودم. باغ گیاهان برلین یکی از دیدنی های آنجاست. در این باغ در محیط باز گیاهان کشورهای مختلف و مناطق مختلف با نام و مشخصات کاشته شده و نگاه داری می شود و گلخانه های بزرگ به گلها و گیاهان مناطق حاره ای تعلق دارد. معمولا وقتی با دوستی قراری داشتم از او می خواستم که در جایی قرار بگذاریم که از این طریق هم به گفتگو یمان بپردازیم و هم بتوانیم جایی را با هم ببینیم. یکی از این محل ها کافه میکونوس بود ، و با دوستی که در پی گیری پرونده میکونوس نقش به سزایی داشت به کافه میکونوس رفتیم. این کافه الان با نام دیگری موجود است. اما به کوشش دوستان در مقابل کافه لوح یادبودی به مناسبت این جنایت رسواکننده بنا کرده اند . عکس لوح ؛ عکس اتاق پشتی کافه که تیر اندازی در آن صورت گرفت. زیاد شد ؟ خسته شدید ؟ در این صورت بفرمایید کمی بنشینید این هم عکسی از یکی از واگن های متروی برلین مدتی است که دوستان از من عکس می خواهند ، من هم فکر کردم یک بار برای همیشه عکسی از خودم در این وبلاگ بگذارم. بر خلاف همیشه که عکس از خودم کم می گیرم این بار در چند تا از عکسها هستم . و با این عکس گزارش این سفر را تمام کنیم. من که حقیقتا خسته شدم. شما خسته نباشید.
|
|||||||||
|
|
|
|
||||||
|
سرزمین ِ من ، خسته خسته از شفایی آن بالا نشسته بودم، بالای سالن کنفرانس ، و از آن بالا به جمعیت نگاه می کردم، نه اینکه نگاهی از بالا به جمعی داشته باشم که من این نگاهِ از بالا را هرگز نداشتم ولی سالن یه جورایی سراشیب بود و من بی آنکه خودم بخواهم آن بالا قرار گرفتم ، آن بالای سالن کنفرانس بنیاد پژوهش های زنان در برلین، و به جمع نگاه می کردم ، پانزده سال از اولین کنفرانس گذشته است و گرد پیری بر سالن نشسته ، موها سپید شده ، بجز آنها که به همت اکسلنت و ایگورارویال رنگها را حفظ کرده اند. با خودم فکر می کردم که بیش از دو هزار سال تجربه زنانه در این سالن گرد آمده است. بیش از پانصد سال زندان و شکنجه ، سالهای دربدری ، سالهای بی خانمانیهایمان و در خیابان خوابیدن هایمان را که رویش را بگذاری ، هزاران سال انسانیت در این سالن گرد آمده اند. این سفر هم به انجام رسید ، از فرودگاه آرلاندا شروع شد و به فرودگاه آرلاندا ختم .دوازده روز بود ولی انگار چند سالی پیرتر برگشتم ، و با خودم یاد ها و خاطره ها به همراه آوردم. دوستی های تازه ، آشنایی با انسانهایی به زلالی شبنم و چون آب جاری و روان، انسانهایی که تازه شناختم و انگار که صد سال ... لینک های گزارش های کنفرانس در قسمت وبگردی های زنانه ( همین بغل ) موجود است. *عکس فوق یکی از عکسهایی است که شهرت جهانی دارد. در زمان ساخته شدن دیوار برلین برداشته شد. سربازی که می بینید در حال پریدن از روی دیوار و فرار به غرب است. ( و راستی چرا عکس آن هرگز اتفاق نیافتاد؟)
|
|||||||||
|
|
|
|
||||||
|
باز هم چمدان من وسط اتاق ولو شده ، باز هم بلیط و پاسپورت را در کیفم گذاشتم و باز هم عازم هستم. این بار مقصد برلین است. شهری که همیشه آرزوی دیدنش را داشتم و هرگز ندیده ام. این کنفرانس بهانه ای شد برای دیدن برلین. فردا عازم هستم. و دو هفته ای نخواهم بود. بعد از کنفرانس بنیاد پژوهش های زنان ، چند جلسه و چند تن از دوستان و آشنایان که باید ببینمشان . اما می دانم که وقتی هم برای دیدن برلین خواهم داشت. با بچه ها قرار گذاشته ایم که به قسمت برلین شرقی برویم. می خواهم آنجا را چندین سال بعد از فروریختن دیوار ببینم . بچه ها از آن موقع ها تعریف می کنند که پسر های جوان برگه عبور می گرفتند و به آن سوی دیوار می رفتند و با یک جفت جوراب نایلون ، یا یک آینه کیفی ، یا یک ماتیک به راحتی با دختری همبستر می شدند. دخترانی که فاحشه نبودند. می خواهم مکانی که این دیوار جای داشت ببینم. یکی از ننگ های بزرگ بشریت ، دیواری که برای عبور از آن چه انسانهای جان خود را از دست دادند. روزی را که صحنه خراب کردن دیوار را از تلویزیون نشان می دادند به یاد می آورم. چقدر از شادی گریستم . خواهم آمد و برایتان خواهم نوشت. با عکس و تفصیلات. احتمالا اگر بتوانم به کامپیوتر دسترسی پیدا کنم ، گزارش کنفرانس را روز به روز برای سایت زنان ایران خواهم فرستاد . برای خداحافظی هم یک آهنگ برایتان می گذارم. آهنگ لیبر تانگو از آستر پیازولا ، گوش کنید
|
|||||||||
|
|
|
|
||||||
|
بايگانی Non,je ne regretter rien |
||||
|
Powered by MT3.35 |
||||