زنانه‌ها

سالی یک بار جمع می شویم  در میدان باغ شاه در مرکز شهر استکهلم. سالی یک بار جمع می شویم و  دوستان و آشنایان را هم می بینیم . پرچم های سرخ را افراشته می کنیم و سرود انترناسیونال می خوانیم.

آن سوی حزب کمونیست کارگری چادری بر پا کرده و روزنامه و ساندویچ  بیات و کوکاکولا می فروشد.
این سوی اکثریت است. کنارش اقلیت  و همه ساندویچ های مانده و کوکاکولا می فروشند.
آن سوی کوبایی ها می گویند که کوبا به دنیا نشان داد که راه دیگری امکان پذیر است. اگر از آزادی بیان در کوبا بپرسی رویش را بر می گرداند و می گوید تو دیوانه ای. از شدت فحشا در کوبا بهتر است که هیچ نگویی و از ملاقات رفیق کاسترو با رفیق خاتمی بهتر است که هیچ نپرسی....
حزب چپ دارد گل سینه هایش را می فروشد. شیلیایی ها سبوسه های خمیر شده می فروشند.
بچه های فلسطین این وسط انگار اشتباه آمده اند. با ویدئویی که از کشتار جنین تهیه شده است، چند شال فلسطینی و چند اعلامیه ، کالایی بی مشتری را عرضه می کنند. پلاکارد بزرگشان " اسرائیل را بایکوت کنید " به چشم می زند. سرم را که بر می گردانم جعبه های کوکاکولای رفقای حزبی دهن کجی بزرگی است. راستی آیا مهم نیست از چه کسی پول می گیرید ؟

در صف تظاهرات شعار می دهیم. هر چه تند تر بهتر " شارون و بوش قاتلند " ، " جنگ را تمام کنید " ، " کارگران و سرمایه داران هرگز یکی نیستند"...

پشت میکروفن رهبر حزب چپ فریاد می زند. نخست وزیر سوئد را که ادعا کرده است که جرج بوش اینتلیجنت و قابل اعتماد است به تمسخر می گیرد. فردا سر ناهار اما با نخست وزیر سوئد خوش و بش خواهد کرد. و سوئد راهی جدید برای مناسباتش با آمریکا و تمام کشورهایی که آمریکا تعیین می کند هموار خواهد کرد.

سالی یک بار جمع می شویم. در میدان باغ شاه ...و پس روی سوسیالیسم و خالی کردن شعارهای رفاه اجتماعی از محتوی را نظاره می کنیم.
در آخر روز ، پرچم هایمان را جمع می کنیم ، آنها را در صندوقخانه ها قرار می دهیم که تا اول ماه مه سال آینده خاک بخورند. و در فاصله بین دو اول ماه باز شاهد خصوصی کردن تمام بنیاد های رفاه مردم هستیم. کارگران را تشویق می کنیم که اگر چه حقوق بازنشستگی بخور و نمیری خواهند گرفت ، اما با خرید سهام از شرکت های بزرگ سرمایه داری شاید بتوانند آن را به حداقل زیستن برسانند.

سالی یک بار جمع می شویم....و شعار می دهیم...

عکس را گذاشتم در دنباله