چه زود يكسال گذشت كاوه جان. و چه زود عادت كرديم كه بدون تو روزگار هم مي گذرد. راستي كاوه جان..چه زود مي گذرد عمر ما . بدون سهراب گذشت ..بدون فروغ گذشت ...بدون اخوان و نصرت و گلشيري و مشيري و شاملو گذشت....بدون تو هم مي گذرد . همچنين كه يك سال اينقدر زود گذشت و ما شب و روز هايمان را بدون تو و آن عزيزان ديگر دوره مي كنيم. كاوه جان.. تو بهايي بودي كه ما بابت اشغال عراق پرداختيم . شايد تنها پايت را روي آن مين گذاشتي كه اثبات كني هيچ صلحي با جنگ بدست نمي آيد. و شايد تو همان شاخه اي بودي كه در سياهه آن روزها به سوي نور فرياد كشيد كه آهاي... امروز عراق ..فردا ايران ..به هوش باش. كاوه جان...عكسهايت ..همچنان از غم ناباوري رفتنت خيس است. دلم براي عكسهايت تنگ است. نوشته هاي يك ساله (+++++) و (+++++)
