راستی کبری چقدر فرصت دارد؟ چقدر از مهلت یک ماهه او باقی مانده است؟ هنوز برای امضای اعتراض نامه فرصت هست. با کلیک کردن روی عکس بالا می توانید در امضای این اعتراض نامه اقدام کنید. می گویید آیا اثری دارد ؟ نمی دانم، هیچ نمی دانم. فقط می دانم که کبری همسن دختر من است. و دخترم زندگی ای در پیش رو دارد ، زندگی ای که حق هر انسانی در سن اوست این امضا ها، این نام ها که جمع می شود همه و همه به خاطر آن است که صدای کبری به گوش دنیا برسد. که هر چه ممکن است افراد بیشتری از زندگی کبری بدانند و برای نجات او بکوشند. هر کسی هر چه که می تواند باید انجام دهد ، برای کبری، برای کبری ها ، و برای آنکه دیگر برای کبری ها نیاز به جمع کردن امضا نداشته باشیم.
راستی، قبلا برای نوشیدن چای تلخ به کجا می رفتید ؟ فراموش کنید، چای تلخ را اکنون با همه تلخی اش می توانید در خانه جدیدش بنوشید. (گول تشکر هایی را که از من کرده نخورید.من در درست کردن خانه جدید کاره ای نبودم ) کیمیا رو هم بعد از اسباب کشی تو این محله می تونین پیدا کنین . سیپریسک هم رفت خانه جدید. این بلاگ اسکای نامرد خیلی از بر و بچه ها رو در بدر کرده ها. هر کی اسباب کشی کرده و گذرش اینجا ها می افته یه بیز بزنه که به بچه ها خبر بدیم. این کمترین کاری هست که می تونیم بکنیم.
******************************* امروز کنفرانس " کشتار خلق ها " در استکهلم آغاز به کار کرد. نخست وزیر اسرائیل ، آریل شارون هم با جلال و جبروت وارد شد . همانطور که گفتم قرار است در مورد جنایات اسرائیل در فلسطین کلامی به زبان نیاید. شتر دیدی ، ندیدی. در مرکز شهر استکهلم تظاهراتی توسط آنارشیست ها، مدافعان سوسیالیسم انقلابی و سازمانهای مدافع حقوق بشر اجرا شد. تقریبا 500ـ 600 نفر که اکثر جوان بودند در این تظاهرات حضور داشتند و شعارها عمدتا در جهت بایکوت اسرائیل و آمریکا بود. نه به تروریسم دولتی، نه به اشغال سرزمین ها. نه به جنگ آمریکا بر علیه جهان چند تا از شعارهایی بود که روی پلاکاد ها نوشته شده بود. ****************************** اگر به شما بگویند که در یکی از کشورهای اروپایی ، چند نفر آدم را سه ـ چهار ماه در یک خانه زندانی می کنند و تمام تماسشان را با دنیای خارج قطع می کنند. و تمام حرکات این انسانها با دوربین هایی که در همه جا ، حتی در توالت و حمام ، نصب شده است ، بیست و چهار ساعته فیلم برداری می شود و برای همه کس قابل دیدن است شما چه می گویید ؟ یعنی که تمام حرکات اینها، همخوابگی شان، خوردن و خوابیدنشان و دست شویی رفتنشان در مقابل چشم همه گان قرار دارد. آیا این مسئله به نظرتان نقض حقوق بشر نمی آید ؟ آیا این توهین به شخصیت و شعور انسانها نیست و بی احترامی به کرامت انسانی نیست ؟ دلتان نمی خواهد که برویم یه پتیشن بنویسیم و برای آزادی این انسانها امضا جمع کنیم ؟ اگر بگویم که این آدمها برای اینکه بتوانند به این مقام برسند و در این خانه جای بگیرند کلی با دیگران رقابت کرده اند و الان هم فکر می کنند که شاخ غول را شکسته اند ، آنوقت چه فکر می کنید؟ آنچه خواندید ، تعریف برنامه ای بود که در سوئد و اکثر کشورهای اروپایی یکی از پرطرفدار ترین برنامه های تلویزیونی شده است. تعدادی زن و مرد که در یک خانه به مدت 100 روز حبس می شوند. اینها قبل از این همدیگر را نمی شناختند ، و بعد 100 روز با هم سر و کله می زنند. پشت سر هم جلوی دوربین بد می گویند ، با هم بر علیه دیگری دست به یکی می کنند که او را از جمع بیرون بیاندازند. شبانه به زیر لحاف همدیگر می خزند و با هم عشق بازی می کنند. و مردم هم نشسته اند به تماشا، روی نت یا در تلویزیون..که ببینند امروز کی با کی دعوا کرده و یا کی با کی خوابیده. اسم این برنامه انتلکت صفر هست " برادر بزرگ " . این اسم از همان فیلم 1984 سال گرفته شده است. و نمایشی فجیع است از حقارت انسان و اینکه آدمها برای پول حاضرند به هر حقارتی تن بدهند. آنکس که در انتها در خانه باقی بماند 500 هزار کرون برنده خواهد شد. به نظرتان می ارزد ؟ برنامه " برادر بزرگ " یا همان " Big Brother" هر سال دو بار ، در هر کشور تجدید می شود یعنی هر سال دو سری آدم برای دست یابی به این پول برای مدتی از یاد می برند که آدم هستند و قرار نیست برای پول به هر خفت و خواری تن داد. ***************************** مسئله ای در مورد بی خانمان های سوئد هست که باید گفته شود. زمانی که من به سوئد آمدم ، 17 سال پیش، گفته می شد که سوئد 20ـ 30 نفر بی خانمان دارد. اکنون این رقم به بیش از هزار رسیده است. می دانم که در مقایسه با ایران و یا آمریکا رقم بی مقداری به نظر می آید. همانطور که زمانی که از ایران می رفتم معضلی به نام کودک خیابانی نداشتیم، در حالی که اکنون در خیابانها موج می زنند. اما چیزی که فراموش می کنیم فرقی است که دولت سوئد با دولت ایران قرار است داشته باشند. دولت سوئد اسما با سیستم سوسیال دمکراسی اداره می شود. اسم دولت رفاه را یدک می کشد. این انسانها واخورده های اجتماع هستند ، آری. اکثرا معتاد به الکل و مواد مخدر هستند ، آری. اما انسان هستند. چیزی که معمولا فراموش می شود. انسان هستند و حق دارند که در دولت رفاه از مزایای انسان بودن بهره مند شوند. در سوئد شما حتی یک سگ ولگرد نمی بینید. اما شکاف بین طبقات چنان عمیق شده است که فقر و بیخانمانی به سرعت رشد می کند. اعتیاد از پی آمد های فقر و شکاف طبقاتی است. پس دیگر نگوییم 1000 نفر چیزی نیست.
