!!! امضا نمی کنم، نه بشکنی ای مونیتور ای کی برد اگر ، پیچی از خدمت محرومان سر.
معتقد بوده ام و هستم که اینترنت برای کسانی که راه استفاده اش را بلد باشند چیزی بیشتر از امکان چت، پیوند قلب ها ، همسر یابی و ..است. معتقد بودم و هستم که در این فضای باز دیجیتال ، با نام مستعار یا نام اصلی باید بتوانیم خواسته های مردم مان را مطرح و منعکس کنیم. البته مشکلی با دوستانی که فقط برای تفریح و یا انبساط خاطر هم می نویسند نداشته ، ندارم و نخواهم داشت. اما فکر می کنم که اگر مایل به استفاده هدفمند از این فضا هستیم نباید به قصد به تعدیل کشاندن مبارزات مردم ما باشد. دیروز دوستی در کامنت ها آدرسی را داد و خواست که حمایت کنیم. که با متنی روبرو شدم که بسیار برایم تعجب آور بود. در این متن حرفهای عجیب غریبی زده شده است ، برای مثال اینجا را بخوانید : آرمان اولیه جمهوری اسلامی تشکیل حکومتی دموکراتیک بود. آرمان نخستن، این بود که کمونیستها هم حق انتخابکردن و انتخابشدن داشته باشند. آرمان نخستین این بود که ساختار حکومت درست مثل کشورهای پیشرفته دموکراتیک باشد، و اسلام محتوای طبیعی این ساختار را، به خاطر مسلمانبودن مردم، تشکیل دهد. یا این جا را : متأسفانه امروز در جمهوری اسلامی، گروهی از حاکمیت، تمایل جدی دارند تا ساختار حکومت را هرچهبیشتر از دموکراسی دور کرده و به خلافتی از قماش امپراتوری عباسی یا عثمانی بدل سازند.
این دوستان اگر واقعا قصد دارند امضا بگیرند چند تا توضیح به ملت بدهکارند، اولا : دقیقا کی آرمان جمهوری اسلامی تشکیل حکومت دمکراتیک بود ؟ که ما خبر نشدیم دوما : این گروهی از حاکمیت ، دقیقا کی ها هستند که متاسفانه امروز دارند ساختار را از دمکراسی دور می کنند ؟ یعنی تا دیروز ساختار به دمکراسی نزدیک بود و امروز داره دور می شه ؟ این دو تا رو جواب بدید..باقی پیشکش گفته اید که امروزه حاکمان دیکتاتور چه و چه ها می کنند تا کارکرد مجلس را قلب کنند. بی رودرواسی ، مجلس ما کی کارکرد داشته که الان کسی بخواد قلبش کنه ؟ نه...من امضا نمی کنم. و از شما دوستان می خواهم که اگر دین دارید، به دین تان، اگر نه حداقل آزاده باشید، آنچه شما می خواهید امضا جمع کردن در زیر برگه حیات جمهوری اسلامی است. مردم ما در کوچه و خیابان امروز با زبان بلند خواسته های رادیکالتری را مطرح می کنند. آیا به قصد تعدیل خواسته های مردم به صحنه آمده اید ؟ به قصد نجات جمهوری اسلامی آمده اید ؟ صادق باشیم و صادقانه رفتار کنیم. آنچه در این متن آمده است به هیچ وجه با آن لوگویی که ساخته اید همخوانی ندارد. این متن در دفاع از انتخابات آزاد نیست. این متن گورستان انتخابات آزاد است. حداقل می توانیم صادق باشیم و صادقانه به مردم بگوییم که کجا ایستاده ایم و از آنان چه می خواهیم، با نام آزادی از ارتجاع و دیکتاتوری حمایت نکنیم. اگر از نظر مشکلاتی که ممکن است برایمان به وجود آید قادر به تهیه و امضای متنی رادیکال نیستیم ، دیگر قرار نیست به مردم دروغ بگوییم و فریب 25 ساله را با رنگ و رویی تازه به بازار بیاوریم. راستش را بگویم، این متن ابدا مرا تکان نمی داد اگر نام عزیزی آشنا را در راس آن نمی دیدم. به خودم به سادگی می گفتم خوب طرفداران حکومت هستند ، و با یک کلیک فاصله همیشگی ام را با آنان باز می یافتم. اما ... در آخر تنها به یک جمله بسنده می کنم : ما را به کم فرا مخوانید.
پ. ن، در نوشته ام یه نکته ای بود که موجب سوء تفاهم شد. من نوشته ام : این متن ابدا مرا تکان نمی داد اگر نام عزیزی آشنا را در راس آن نمی دیدم. به خودم به سادگی می گفتم خوب طرفداران حکومت هستند ، و با یک کلیک فاصله همیشگی ام را با آنان باز می یافتم. اولا: من نام امضا کننده ها را ندیده بودم . راستش الان هم ندیده ام. تعدادی از دوستان موضع این بیانیه را صحیح تشخیص دادند و آن را امضا کردند. و من به هیچ وجه به خودم این حق را نمی دهم که مثل خیلی های دیگر به این دوستان یا هیچ کس دیگری تهمت و انگ بزنم. چیزی که من نوشتم ممکن است این سوء تفاهم را به وجود بیاورد که من فکر می کنم که نویسندگان و امضا کنندگان این بیانیه طرفدار رژیم هستند. همین جا بگویم که این طور فکر نمی کنم. من تنها منظورم این بود که این نوشته به راحتی می توانست از طرف کسانی هم نوشته شود که با رژیم جمهوری اسلامی هیچ مخالفت بنیادی ندارند و فقط با یک سری تغییرات جزئی می توانند یه 20 ـ 25 سال دیگر هم با همین رژیم سر کنند. اسم امید ، دوست عزیزی که در صداقتش شک ندارم ، ـ و امروز آماج فحش های همه گان شده است ، و هر کسی که می خواهد به نحوی ادعای خود را مبنا بر مبارز بودن ثابت کند چند تا لیچار بار او می کند ـ جزو چند اسم اصلی در صفحه اول بیانیه بود و همین موجب شد که آن جمله نوشته شود. قصد اهانت به دوستان نیست و نبوده ، من این شیوه را قبول ندارم. اگر کسی آن را آلترناتیو خوبی در موقعیت کنونی تشخیص می دهد ، به این تشخیص احترام می گذارم.
