:)اندر فضائل قطعنامه سازمان ملل ، یا چرا من از شنیدن تصویب این قطعنامه خوش خوشانم شد.
سالهاست که طرفداران حقوق بشر و فعالان اجتماعی ایرانی در اکثر نقاط دنیا شاهد آن بوده اند که موضعگیری کشورهای اروپایی نسبت به ایران تغییر کرده است. پناهنجویان ایرانی در اکثریت کشورهای اروپایی با حکم های اخراج روبرو می شوند و دیپورت میشوند. بهانه آن امن اعلام شدن کشور ایران بود. از یک سو در ایران نقض روزانه حقوق بشر اتفاق می افتد. نویسندگان و خبرنگاران در زندانها بسر می برند و یا دزدیده می شوند و به قتل می رسند. زنان به شکل سیستماتیک و روزمره سرکوب می شوند ، کودکان مورد تجاوزهای جنسی و آزار قرار می گیرند و هیچ قانونی هم برای دفاع از آنان وجود ندارد. همجنسگرایان مورد خشونت و تحقیر های فردی و دولتی قرار می گیرند و به هزار و یک جرم ساختگی به زندان می افتند و اعدام می شوند. دانشجویان در دانشگاهها و خوابگاه ها تحت خشونت و آزار قرار می گیرند و دستگیر می شوند و ...... و در مقابل هیچ دلیلی برای کسب پناهندگی در کشورهای غربی موثق نیست. زنان و کودکان و همجنسگرایان و دانشجویان و فعالان سیاسی ، حکم منفی می گیرند و اخراج می شوند. یکی از دلایل همانا ناشناس ماندن کشور ایران از نظر نقض حقوق بشر از طرف سازمان ملل بود. چندی پیش بود که با کمک دیگر دوستان یک انسان همجنسگرا را از سوئد به سمت کشور دیگری فراری دادیم تا شانس خود را در آنجا بیازماید. و همین دیشب بود که یکی از زنانی که برای مدتی تحت پوشش داشتم ، بعد از مدتها که از او بی خبر بودم ، برای تبریک سال نو زنگ زد و گفت بعد از 5 سال تلاش ، و دریافت تعداد زیادی حکم اخراج خسته است و با کمک قاچاقچی عازم کشور دیگری است. در ایران" بشر" حقوقی نداشته و ندارد و حقی که وجود خارجی نداشته است ، مسلما نقض هم نمی شود. تصویب قطعنامه از طرف سازمان ملل به منزله به رسمیت شناساندن حق بشر ایرانی است. و قدمی دیگر است در جهت باز کردن چشم دنیا به آنچه در ایران می گذرد. دیر بود آری ، بسیار دیر بود. اما یادمان نرود که سازمان ملل چه کسانی را در صدر دارد و چه کشورهایی حق وتوی تصویب نامه ها را در اختیار دارند. خیلی از دوستان آمدند و نوشتند که کمکی نمی کند. راستی چگونه کمکی را خواستار هستیم ؟ آیا منتظر هستیم سازمان ملل لشگر بکشد و رژیم ایران را تعویض کند ؟ نظر من این است که تصویب این قطعنامه بهتر از نبودن آن است. اینکه چه تاثیری بر اوضاع داخلی ایران خواهد داشت، ما هستیم که تایین می کنیم. این طور نیست ؟
