روز اول دسامبر روز جهانی ایدز نام گرفته است. امروز ، پس از گذشت بیست سال از اولین مرگ ناشی از ایدز هنوز جهان به ایدز به عنوان مشکلی اساسی نگاه می کند. در سال 1981 در چند شهر آمریکا بیماری عجیبی نظر همه گان را به خود جلب کرد. این بیماری مجموعه ای عجیب و غریب از چند بیماری بود که با ذات الریه و نوعی سرطان توام می شد. اولین افرادی که این بیماری در آنها کشف شد مردان همجنسگرا در لوس آنجلس و نیو یورک بودند. موارد بیماری بیشتر و بیشتر شد و به تدریج همه گان متوجه به وجود آمدن یک اپیدمی جدید که طریقی برای تائین دیاگنوس خاص برای آن وجود نداشت شدند. مشخص بود که این بیماری خطر جدی مرگ دارد ، اما از چگونگی مرگ آگاهی در دست نبود.تنها مشخص بود که مردان همجنسگرا قربانیان اصلی این بیماری هستند. در سوئد اولین مرگ در اثر این بیماری در سال 1983 رخ داد.گروه پزشکان علیه ایدز تشکیل شد و این گروه به دادن اطلاعات پرداخت. در ابتدا مخاطبان این اطلاعات تنها گروه خاصی از مردان همجنسگرا شمرده می شدند اما بتدریج نشان داده شد که این بیماری در گروههای دیگر نیز وجود دارد. معتادان تزریقی، فواحش، بیماران مبتلا به بیماری های خونی، و بتدریج اولین نمونه های آن در میان دگرجنسگرایان نیز تشخیص داده شد. جوامع پزشکی ویروس را به عنوان یک ویروس کشنده که در اثر روابط جنسی منتقل می شود معرفی کردند. در سال 1996 داروی توقف ویروس به بازار آمد. این دارو امید تازه ای در میان بیماران ایدز به وجود آورد. ویروس ایدز ویروسی بسیار کند است که خود را از طرق ناشناخته تکثیر می کند. هر بار تکثیر ویروس به شکل جدیدی صورت می گیرد و این مسئله از بین بردن ویروس را در بدن بیمار غیر ممکن می کند. شیوه ای که امروز برای توقف ویروس به کار می رود ، ویروس را از چند نقطه مورد تهاجم قرار می دهد و او را در حلقه بسته ای ایزوله می کند.تعداد آنتی بادی های موجود در خون نمایش دهنده فعالیت ویروس است. وقتی که این آنتی بادی ها زیاد می شوند نمایش دهنده این است که ویروس توانسته است از حلقه ایزوله بگریزد و لازمه آن تغییر دارو است.همانطور که گفته شد دارو نه برای درمان بلکه صرفا جنبه توقف عمل ویروس را دارد و انسان بیمار ناچار به مصرف بی وقفه داروست .قطع درمان موجب قوی تر شدن ویروس و از پای افتادن سریعتر بیمار می شود.دارو های مربوطه بسیار گران هستند و فرد بیمار قادر به پرداخت شخصی هزینه مراقبت نیست. این هزینه در کشورهای ثروتمند توسط بیمه های درمانی برآورده می شود اما در کشورهای فقیر که درصد شدت اپیدمی بسیار شدید تر است بیماران بالاجبار تحت مراقبت سازمانهای خیریه قرار می گیرند. که به نوبه خود چشم به سخاوت کشورهای غنی تر دوخته اند. هم از این روست که ایدز در کشورهای فقیر بیشترین آمار تلفات را دارد. ایدز نه تنها بیماری جسمی است بلکه به نوعی جنبه اجتماعی نیز دارد. در فرهنگ هایی که فعالیت جنسی و یا گرایش های مختلف جنسی با تحریم و بدبینی و تحقیرو توبیخ توام است ، بیمار مبتلا به ایدز به ناچار بیماری خود را پنهان می کند و در جستجوی یافتن درمان بر نمی آید. به زبان ساده تر مرگ را به بی آبرویی تر جیح می دهد. کشورهایی مثل ایران هرگز آمار درستی از درصد بیماران مبتلا به ایدز خود به دست نمی دهند. در بسیاری از کشورها بیماری به کل نفی می شود و با نفی و یا تفلیل آمار مربوط به آن ، شانس کمک گیری از سازمانهای بین الملی را نیز از خود سلب می کنند. تکنولوژی و علم در عرض بیست سال گذشته رشد شدیدی کرده است اما نمودار تحقیقات مربوط به درمان و پیشگیری ایدز با دیگر نمودار های پیشرفت همپایی نمی کند. جهان سرمایه داری که نفی چندانی در سرمایه گذاری روی این بیماری نمی بیند به شدت از امکانات گروههای تحقیقاتی کم می کند. در صورت یافتن داروی ایدز با وجود سرمایه گذاری شدیدی که روی این پروژه می شود ، دارو می بایست به طور رایگان به سمت کشورهای فقیر سرازیر شود و در آمد خاصی نصیب کمپانی های دارویی نخواهد شد. این امر موجب می شود که کل تحقیقات سیر عادی خود را از دست بدهد و بسیار کند پیش برود. در چند مورد گروههای تحقیقاتی که روی تهیه واکسن کار می کردند به کلی زمین گذاشته شدند ، چرا که سرمایه داران بزرگ از تصور اهدای واکسنی که با این مخارج بالا تهیه شده است به طور رایگان به کشورهای جهان سوم ، خواب راحت نداشتند. آری، بیماری نیز همچون تمام مسائل دستخوش بازی های قدرت های مختلف است. و در این میانه جان انسانها کمترین نقش را بازی می کند. در مورد علل پیدایش بیماری ایدز تئوری های مختلفی وجود دارد. تئوری هایی که اثبات آن تا کنون ممکن نشده است . آنچه مشخص است این است که ایدز وجود دارد و ایدز قربانی می گیرد. ایدز که تا ده ، پانزده سال پیش بیماری مربوط به همجنسگرایان و یا دیگر اقلیت های مردمی شمرده می شد ، امروزه دیگر دنیا متوجه این امر شده است که ایدز بیماری است که مربوط به گروه خاصی نیست و تمام بشریت را تهدید می کند. کودکان و زنان در کشورهای فقیر بیشترین قربانیان ایدز را تشکیل می دهند. چند لینک مرتبط پیدا کرده ام که در اینجا می گذارم. مسلما عقاید مرا نمایندگی نمی کنند و من پاسخگوی هر آنچه در این نوشته ها هست نخواهم بود. ایدز از پندار تا واقعیت من یک ایدزی هستم ایدز، دشمن شمارهی یک انسان... ایدز در ایران پايان پنهان كاري در مورد ايدز نوشته مربوط به روز جهانی ایدز در وبلاگ پویان نوشته آذر در همین مورد و نیز در رابطه با کنسرتی به همت نلسون ماندلا در جهت جمع آوری کمک مالی برای کمک به بیماران ایدز
در سالروز روز جهانی ایدز در هر کجای دنیا که هستیم شمعی در پشت پنجره هامان روشن کنیم و بگذاریم به یاد بیماران مبتلا به ایدز ، و قربانیان این بیماری بسوزد.
