مدت زيادی از وعده های دمکراسی آمريکا نمی گذرد که خبر کشتار تظاهرات کنندگان در عراق می رسد. آمريکا که دمکراسی را به صورت بمب و خمپاره بر خانه و کاشانه مردم عراق باريد امروز با گشودن آتش به روی مردم عراق به خوبی نشان می دهد که دمکراسی که به مردم هديه کرده است چگونه دمکراسی است و اين مردم بابت " آزادی " خود چه بهای سنگينی بايد بپردازند؟ آری... خود آزادی را . امروز که خبر کشته شدن حداقل 13 نفر و مجروح شدن بيش از 75 نفر را در تظاهرات ضد آمريکايی می خواندم ، به آمريکا فکر می کردم. آيا تضاهراتی مشابه در آمريکا تلفاتی چنين به دنبال می آورد؟ يا اين دمکراسی آمريکايی است که برای کشورهای اشغال شده تجويز می گردد. فلسفه ای که پشت اين کشتار بی محابای انسانها بود چيست ؟ " شما مردم نمک نشناس که دو ماه پيش جرات بيرون آمدن و تظاهرات بر عليه صدام را نداشتيد چرا به همان شيوه زندگی ادامه نمی دهيد ؟ حقيقتا آيا باور کرده ايد که چيزی عوض شده است ؟" راستی چرا جهان در مورد چنين جنايتی سکوت کرده است ؟ چرا کسانی که از جنگ حمايت می کردند و معتقد بودند که آمريکا صلح و آزادی به مردم عراق هديه می دهد در مقابل کشتار مردم در تظاهرات ضد آمريکايی عراق چيزی نمی گويند ؟ آيا هنوز از اماله دمکراسی توسط آمريکا حمايت می کنند ؟ آيا توجيحی برای کشتار تظاهرات کنندگان وجود دارد؟ در بمباران ها و کشتار انسانها توسط ارتش آمريکا در زمان رژيم عراق به راحتی صحبت از بهای آزادی بود. بهايی که بايد پرداخت شود.در اين تظاهرات مردم عراق بهای چه چيزی را پرداخت کردند ؟ بهای قبول سلطه اربابی جديد تحت نام دمکراسی ؟ آيا وقت آن نرسيده که دوستانی که از جنگ حمايت می کردند ـ و من منظورم انسانهای صادق است و نه نوکران سرمايه داری و امپرياليستی که به بهای خون انسانها جيب های خود را پر می کنند ـ بپذيرند که منافع مردم عراق ودمکراسی و آزادی نبود که موجب باريدن بمب ها بر سر مردم شد. رژيم اهدايی آمريکا رژيمی در جهت تامين منافع مردم نيست؟ مسئله بر سر اين نيست که ديروز چه کسی با جنگ مخالفت می کرد و چه کسی حمايت می کرد. امروزه تبليغات قادر است بسياری حقايق را آنچنان وارونه نشان دهند که تشخيص دروغ از واقعيت بسيار مشکل می شود. مسئله اين نيست که ديروز چه کسی حق داشته است و مسابقه ای هم در ميان نيست. برای همراه شدن هرگز دير نيست . راه دراز است و تنها انبوه همراهان از سختی راه کم خواهد کرد.همراه شويم . شايد بتوانيم با عدم حمايت از بوش و يا پايان دادن به حمايت خود از او ، آمريکا را مجبور به ترک عراق کنيم . شايد بتوانيم از وقوع جنگ های بعدی به خاطر نفت و ديگر منافع اقتصادی آمريکا خود داری کنيم . يک صدا خواستار خروج آمريکا از منطقه شويم . به انتظار نوبت خود نمانيم . همراه شويم .
