در اين روز اول سال نو یادی داشته باشيم ازآوازه خوانانی که ديگر در ميان ما نيستند. هنرمندانی که صدايشان هنوز زينت دهنده خلوت تنهايی مان است فرهاد عزیز که امسال ما را تنها گذاشت و کودکانه اش. فريدون فروغی و آرزوی قريه ای خوب و صميمی . فريدون فرخزاد، که لبخند صميمی اش در خواب هم رهايم نمی کند. جهان وطنی که برای شهرش تهران می خواند. و عاشقانه سراغ گل سرخ را از بهار می گيرد هايده ، زنی با صدايی ازآنسوی آسمانها ، و گله اش از سالهايی که دريغ سال پيش را در دل می نشانند ، و از زندگی می خواند يادشان سبز.
