صحبت خودم را با واژه «فمينيسم» آغاز مي كنم، چون يك فمينيستم. ابتدا ديگران يعني مخالفان اين تفكر مرا فمينيست مي خواندند يعني لحظاتي كه خشمگينانه از وضعيت زناني كه دور و برم مي ديدم گله مي كردم، با تمسخر مي شنيدم كه «مگه فمينيست شدي؟». اين طور بود كه اين واژه را شناختم و متوجه شدم كه فمينيسم بايد چيز خوبي باشد چون هر وقت از احساسات دروني ام مي گويم اين كلمه را مي شنوم. اما به راستي فمينيسم چيست؟ اين پرسش ممكن است براي بسياري از شما هم مطرح باشد. پرسشي كه مسلما من هم كه خود را فمينيست مي دانم نمي توانم جواب قاطعي به آن بدهم. چون فمينيسم از آن قطعيت ها و نسخه پيچي هاي سنتي و مردانه در پاسخ گويي به سوال ها مبراست. بقيه اين مقاله را تحت عنوان تهديد فمينيسم که متن سخنرانی نوشين احمدی خراسانی در روز 8 مارس در دانشگاه می باشد در اينجا بخوانيد .
