«مدتی بعد از اينکه به سوئد آمدم ، شاهد دعوای يک مرد يونانی با کارگری سوئدی بودم. بعد از مدتی پرخاش ، مرد يونانی بدترين فحشی را که به نظرش می رسيد به مرد سوئدی داد: مادر قحبه !! می يام ترتيب مادرت را می دهم ها!!! کارگر سوئدی در حالی که به شدت تعجب کرده بود که چرا پای مادرش در اين جريان باز شده است ، با تعجب گفت : خوب بيا بده. شايد خودش هم بدش نيايد. آنجا فهميدم که چرا زنان سوئدی آزاد هستند. مردان پيرامون آنان نسبت به آنان حس تملک نمی کنند. آنان مالک جسم و ذهن خود هستند .» قسمتی از نوشته تئودور خليفتيدس، نويسنده يونانی سوئدی که از ابتدای سالهای 40 در سوئد زندگی می کند.
به راستی آیا هرگز هيچ کدام از شما زنها وقت توهين کردن به همديگر گفته ايد : برادرت را ... آيا هيج مردی وقتی به مرد يا زن ديگری توهين می کند می گويد : آی الان می يام ترتيب پدرت را می دم. يا برادرت را فلان کردم. چرا هميشه زنان پيرامون مردان بار توهين هايی را که به مردان می شود بر دوش می کشند؟ چرا اين توهين ها برای مردان گران تمام می شود و حاضرند جان بگذارند تا کسی که چنین توهينی کرده به سزای خود برسد؟ آیا روزی خواهد رسيد که در يکی از محلات تهران ، در آن محلات جنوبی تر، جوابی را که آن کارگر سوئدی داد از يک کارگر ايرانی بشنويم؟ آیا خود آن زنان از اينکه مرد شان چنين جوابی در موردشان داده است ناراحت نخواهند شد و او را بی غیرت نخواهند خواند ؟ آیا روزی زنان از تملک مردان به در خواهند آمد؟ چه روحاً و چه جسما ؟ اين فرهنگ در زنان و مردان ما هر دو موجود است. مردان خود را مالک جسم زن می دانند.بايد از اين ملک دفاع کنند ، از شرف و ناموس خود. مردی که اينگونه نباشد مورد تحقير و نفرت و آزار هم جنسان خود قرار می گيرد. و زنان نيز مرد را مالک خود می دانند و در قبال آن از او می خواهند تا از آنان در مقابل تهاجم ديگران دفاع کند. می خواهند تا مورد حمايت او قرار بگيرند.و اگر مردی اين شرايط را نداشته باشد او را بی غيرت و بی ناموس می دانند. اين فرهنگ را بايد دگرگون کنیم.
