آهای ملت آن کلاغی که پريد از فراز سرِ ما و فرو رفت در انديشهً آشفته ً ابری ولگرد و صدايش همچون نيزه کوتاهی ، پهنای افق را پيمود............... ....................................................................... ....................................................................... ....................................................................... و ما همچنان دوره ميکنيم شب را و روز را هنوز را .....
